G ü l ü m s e y e n

az ég felé

2006-06-09T16:51:00.000+02:00

Hepimizin sevgiye, mutluluğa ihtiyacı var. Şurda burda, tüm enerjimizi vererek kalbimizi avutmaya çalışıyoruz. O, uzun zaman önce kaybettiği sevginin peşinde, öyleki, ne olduğunu bilemiyoruz. Denize, güzelliğe bakıyoruz, gözlerimizi kapayarak dalgaları dinliyoruz, yapışık rüzgarı yüzümüzde hissediyoruz, ayın kokusunu ve tuzun tadını alıyoruz. Her his ve ilişkide, sevgiyi arıyoruz.

Tatlı ve esir edici sevginin her adımında arkamızdan yumuşak bir ses fısıldıyor,

dikkat et

kalbinin aşkı
göğün üstünde yaşar
maviye dal
yüksel ve yüksel

We all need love, happiness. Here and there, we reach out with all our energy, trying to console our heart. She seeks the love she has lost, so long lost that we can not know what it was. We gaze at the sea, beauty, we listen to waves closing our eyes, feel the sticky wind on our face, smell of the moon and taste of salt. In every feeling and relation, we are seeking love.

In each step of sweet capturing love, a soft voice whispers from behind,

watch out

love of your heart
lives high in the sky
reach, flying into blues
high and high

nehézségeket

2006-06-02T18:06:00.000+02:00

Bugün hayatımın güçlükleri üstünde düşünüyordum ve aşağıdaki sözü gördüm. Elbette ben ne büyük bir kişilik, ne de kabul edilebilinir bir adanmışım. Kalbinde saf sevgi olan insan güçlükleri göreceğine, tüm varlıklara devamlı yaptığı hizmetin artan mutluluğuna sahip olur.

"Büyük kişilerin hemen hemen hep gönüllü olarak ıstırap çekmeyi kabul ettikleri söylenir. Bu, herkesin kalbinde bulunan Yüce Rabb'e ibadet etmenin en yüce metodu olarak görülür."
Bhagavat Purana 8.7.44

Today I'm thinking on the difficulties of my life and I came upon the below quote. Surely I am neither a great personality, nor even a decent devotee. A person with pure love in heart would never see difficulties, but rather have increasing happiness out of continious service unto all beings.

"It is said that great personalities almost always accept voluntary suffering because of the suffering of people in general. This is considered the highest method of worshiping the Supreme Lord, who is present in everyone's heart."
Bhagavat Purana 8.7.44

mindenütt

2006-05-25T14:56:00.000+02:00

Yalnız değilsin

O'nun gülümseyen gözleri

h e r y e r d e

You are not alone

His smiling eyes are

e v e r y w h e r e

hógolyó

2006-04-14T22:54:00.000+02:00

b a h a r d a
w h i s p e r i n g

fısıldayan kartopları
snowballs in spring

Nem könnyüü végezni a kötelességünket

2006-04-14T18:10:00.000+02:00

Görevimiz kolay değil. Bilgimizi ve sevgimizi paylaşmayı diliyoruz ama aynı zamanda, başkalarının akıl ve kalplerine hiçbir sıkıntı vermemeyi istiyoruz. Bu hislerle neyi nasıl sunabileceğimiz üstünde kafa yorarak yapabileceğimizin en iyisini yapmaya çalıştık. Gönlümden dua ediyor ve diliyorum ki, bu kırılgan maddi yaşam içerisinde azıcık dahi olsa mutluluğu ve bilgiyi arayan samimi gönüllere yakında ulaşacağız. Şimdi buraya klikleyebilir ve yeni bloğumuzu görebilirsiniz, lütfen bize iyi dileklerinizi ve değerli eleştirilerinizi verin ki mutlulukla çabalarımızı yeşertelim.

Our duty is not easy. We are desiring to share our knowledge, love but at the same time, we do not want to cause in others any confusion in mind or heart. With these feelings, we tried our best, meditating on what we may introduce and how. I am praying and wishing from my heart that we will soon reach many sincere souls that are all seeking just a little bit of happiness and knowledge in this fragile life of material living. You may now click here and see our new blog, please give your blessings and precious comments so we happily cultivate our effforts.

Atma Yoga

2006-04-11T11:48:00.000+02:00

Bugün mutluyum, sevgili Macar arkadaşım Anuragi geliyor. Birlikte geçtiğimiz Şubat-Mart aylarında Belçika'daki Atma Yoga Öğretmen Eğitmenliği Öğrenimini bitirerek diplomalarımızı aldık. Orada Radhadesh adlı bir şatonun kompleksinde kalarak oldukça yoğun ama tatlı günler geçirdik. Amerika, İngiltere, Wells, İrlanda, Hollanda, Almanya, Sırbistan, Slovakya ve Macaristan'dan katılanlar vardı. Öğretmenlerimiz Atmananda ve eşi Kimi beş hafta boyunda gece gündüz bizlere destek oldular, yoga ve yoga öğretmeni olma yolunda bizlere her konuda değerli bilgi ve deneyimi verdiler. Şimdi dileğim İstanbul halkı ile bilgilerimizi paylaşabilmek. Anuragi ile beraber düşünüp çalışacağız. Lütfen bizlere şans dileyin! :)

Radhadesh Castle

Today I am happy, my dear Hungarian friend Anuragi is coming. Last February-March we graduated from Atma Yoga Teachers Training Course in Belgium and received our diplomas. We stayed there in a castle complex named Radhadesh, living quite intense but sweet days. There were people joining from USA, England, Wells, Ireland, Holland, Germany, Serbia, Slovakia and Hungary. Our teachers Atmananda and Kimi gave us support day and night for five weeks, giving precious knowledge and experience on yoga and on becoming a yoga teacher. Now I desire to share these with the public of Istanbul. We will think and work together with Anuragi. Please wish us good luck! :)

talán

2006-04-10T21:08:00.000+02:00

belki

Bu kelimeyi seviyorum. O'nun yüce duyarlılığına sarılmayı ve sığınmayı.

belki

Sınırsız neşeyi getiriyor.

maybe

I love this word. Embracing His sublime sensitivity and taking shelter.

maybe

Brings unlimited joy.

virágzás

2006-04-10T16:39:00.000+02:00

çiçekler tam açtı,
havada nektar var
ve
arılar dans ediyor.

sağol Zümmö :)

blossoms are in full,
there is nectar in air
and
bees are dancing.

thank you Zümmö :)

yoga és mondani

2006-04-09T17:00:00.000+02:00

Yoga daima okşayan rüzgardır; bizleri gerçek halimize çiçek açtırarak uyandırır.

"Ne olduğun kulaklarıma öylesine yüksek sesle haykırıyor ki, ne söylediğini duyamıyorum."
_ Ralph Waldo Emerson

Yoga is the continiously caressing wind, awakening us blossom into what we really are.

"What you are shouts so loud in my ears, I cannot hear what you say."
_ Ralph Waldo Emerson

egyszerü élet

2006-04-03T21:53:00.000+02:00

Merhaba!

Uzun bir aradan sonra yeniden yazabiliyorum :) bu arada neler yaptığımı sizlere yavaş yavaş yazacağım ama şimdi size güzel bir yeni blog haberim var, sevgili Manoram dostumun sitesi; Simple Life. (Sade Yaşam)

Hello!

After long time, I am able to write again :) I will write you what I have been doing gradually but now I have good news for you, my dear friend Manoram's website; Simple Life.

weight

2006-02-18T14:46:00.000+01:00

beden ve akla sahip
bir ruhum.

gezindigimiz yerlerin de
ruhu var

tum okyanus ve daglara
sahip olan annemiz, dunya
ayaklarimizin altinda,
en alcak gonullu ruh

hic ne kadar
agir oldugunuzu
hissetmeye calistiniz mi?

ve dunyanin ne denli
sefkatli oldugunu?

i am a soul
having
a body and mind.

places we visit
also has a soul

our mother, earth
having all oceans and mountains
is the humblest soul
placing herself
under our feet

have you ever
tried to feel
how heavy you are?

and how so much
compassionate
mother earth is?

köd

2006-02-08T08:42:00.000+01:00

sis kadar
hafif olabilseydim,
etrafında kıpırdar ve dönerdim
Sen flütünü tatlı tatlı çalarken
ay ışığında.

if I could be light
as light as the mist,
I would move and whirl around
as You sweetly play the flute
in moonlight.

féltékenység

2006-02-07T14:06:00.000+01:00

bir sinek
olabilmeyi arzuluyorum

bir iki gün mutlu yaşayan
basit sevinçlerle
ve hatıralarla,

bazen var

bu kıskançlığım.

i desire to be
a fly

happily living few days
with simple joys
and memories,

sometimes
i have this

jealousy.

táncol

2006-02-01T19:51:00.000+01:00

"Zümmö, nereye gidiyoruz?"

Şişman arı bzzzzzzzzladı ve vzzzzzzzzladı ve, "Mesele nereye gittiğin değil, nasıl gittiğindir."

"Ve biz nasılız, iyi mi?"

Bu anda, Zümmö havada zıplayarak ve dans ederek şarkı söylemeye başladı, "Krişna ile olmak BBüüüüüüüüüyyyyyyükk neeeeeeeşedirr, Radha ile olmmaaaaaaaaaaaak dum du ududm dum dummmm ve HiiiiiiiiizzmeeeeeeEEEEEEEeeeeeeeeeettt eeeeeeedebilmekkkk! hmmmm hmm hmm hmm mm dummmduduumm du duummm.."

Onu hiç böyle görmemiştim! :-)))))))))))) şimdi dans ediyoruz ve uçuyoruz. . .

"Zümmö, where are we going?"

The fat bee made a bzzzz and vzzz, then said, "It is not a matter of where we are going, but how."

"And how are we doing, all right?"

This time, Zümmö started jumping and dancing in air and singed, "its Grrrrrrrreeeeeeeaaaaatttt JOooooooOOOoooOY to be with Krishna, to be with Radha dum du ududm dum dummmm and be able to SEEEEEEERrrrrrrrrrrrrrveeeeeeeeeeeeeeeeeeeee! hmmmm hmm hmm hmm mm dummmduduumm du duummm.."

I've never seen him like that! :-)))))))))))) now we are dancing and flying. . .

örökké

2006-01-30T23:06:00.000+01:00

büyük sevgi, derin özlem

hem beraber hem de ayrı olmak

gülme ve ağlamayı getiriyor,

ebediyen

birbirini takip eden

güneş ve ay gibi

great love, deep missing.

being both seperate and together

bringing laughter and cry,

like sun and moon

following each other

eternally

padlizsán

2006-01-29T17:39:00.000+01:00

Şri Vrindavana dhama'da patlıcanları sulama şansını edinmiştim. Sabah çok erkenden uzun bir yürüyüşle tarlaya ulaşmış, bir kova alıp küçük patlıcanları sulamaya başlamıştım. Vrindavana'da toprak çok yumuşak ve bana inanmayabilirsiniz ama, ışıldar. Yeterli su alabilmeleri için her bir patlıcanın çevresine ellerimle havuzcuklar yapmıştım. Aylardan Aralıktı, sis vardı ve oldukça soğuktu. Yavaş yavaş su taşımaya ve patlıcanlara yardım etmeye devam ettim. Kutsal dhama'da yaşam aldıklarından apaçık benden daha saf olduklarından onlara hizmet edebildiğim için çok mutluydum. Derken, güneş sisin içerisinden yolunu açtı ve küçük patlıcanlara ulaştı. Onların neşesine bakakaldım, derin ve en narin aromalar bana ulaştı, sanki beni sevgi ile kucaklıyorlardı.

In Sri Vrindavana dhama, I had the opportunity to water eggplants. Very early in morning I took a long walk and reached a field, took a bucket and started watering little eggplants. In Vrindavana, earth is so soft and you may not believe me but, it is illuminious. I made small pools around each eggplant with my hands so they may have enough water. It was month of December, there was mist and quite cold. Gradually, I continued carrying water and helping eggplants. I was feeling very happy to be able to serve them, who were obviously more elevated then I am, having taken life within the holy dhama. Then, sun made his way through the mist and reached the little eggplants. I stood gazing at their joy, most delicate and deep aromas reached me, as if they embraced me with love.

hóvihar

2006-01-28T08:49:00.000+01:00

Günler sonra, kar fırtınası ayrıldı. Kuşlar aç, pencereye geliyorlar. Biraz ekmek bıraktım onlara. Rüzgarın olmaması garip geliyor şimdi ve güneş, ne denli kuvvetli, parlak. Günlerce onu görmediğimizden kolaylıkla unutmaya eğilimli oluyoruz ama güneş hep orada, daima sıcak ve hayat verici. Aynen bunun gibi, Krişna da daima burada, ve hep şefkatli. Biz unutmaya eğilimliyiz ve düşünüyoruz, "Göremiyorsam O nerede?" :-)

fırtınalar gelir ve gider.

Days later, the snow storm left. Birds are hungry, coming to window. I left a little bread for them. Having no wind feels awkward now and the sun, how strong and bright it is. Because we do not see it for many days, we tend to easily forget but the sun is always there, ever warm and giving life. Just like this, Krishna is also ever present, and ever compassionate. We tend to forget and think "Where is He, if I can not see?" :-)

storms come and go.

eröö

2006-01-27T18:13:00.000+01:00

"Sadece Şrimati Radharani sevgisinin gücü ile Krişna'nın güzelliğini, tatlılığını tam olarak tadar."

ei prema-dvare nitya radhika ekali
amara madhuryamrta asvade sakali

"Only Srimati Radharani, by the strength of Her love, completely relishes the mellow or beauty of Krishna."

nagy szeretö

2006-01-20T10:12:00.000+01:00

Çoğu zaman bloğa yazmanın kendimi ifade etmeye yetmediğini hissediyorum. O anda şarkı söylemeli, dans etmeli, resim yapmalı, harika prasadam sunmalı, düşünmeli ya da sadece uyumaya gidip rüya görmeliyim :-) Kalplerimizdeki derin ebedi sevginin; bhaktinin kendisini ifade etme yolunu bulmaya ihtiyacı var. Sevgi, iki bireyin birbirini etkilemesi demek ve bu ilişki öncelikle duyularla alınır ve verilir. (O şimdi dışarıda çok tatlı kar yağıyor :) teşekkürler RadheyShyama!) Eğer yaptığımız her türlü faaliyette kalbimizin sevgisini ifade edebilmesine izin verirsek, gerçekte yemek yiyerek değil, bu müthiş sevgili kalpten, ruhumuzdan enerji aldığımızı görebiliriz. Ve onun ebedi sevgi dolu ilişkileri bizlere daimi tatminiyeti verir.

Many times I feel blogging is not enough to express myself. At that moment I should sing, dance, paint, offer great prasadam, meditate or just go sleep and dream :-) Bhakti, the deep eternal love in our hearts needs to find a way to express herself. Love means there is interaction between two individuals and this relation is first received and given through our senses. (Oh now it is snowing so lovely outside, :) thank you RadheyShyama!) If we just let our hearts desire to express love inside whatever activities we are doing, we may see that actually we are not receiving energy through eating, but from this great loving heart, our soul. And her loving eternal relationships do give us continious satisfaction.

akadály az úton

2006-01-17T21:46:00.000+01:00

We are practitioners of bhakti, devoting ourselves to the revealing of unconditional love that lies in our heart. This bhakti is so delicate, in any moment it may recoil back or again come out in sunshine, just like a snail. To keep it alive and happy, we need to give affection.

Give affection, by giving you will receive affection and that love will keep on the real unconditional love growing. Knowledge and philosophy do help, but can not feed your heart to grow and understand the wisdom behind bhakti.

Why do I write these now? Because I see many on the path of bhakti have missed to give and receive affection. To most this seems like "a block on the way." But if only we try to be more courageous, we'll see that it works just the opposite :-)

darsan

2006-01-16T16:41:00.001+01:00

Bugün Şri Şri Gauri Gaura Krişna Guru Maharajıma sunabilmem için yeni fotoğraflarının çekilmesini kabul ettiler.

Today Sri Sri Gauri Gaura Krishna accepted to have new photos so I may offer to my Guru Maharaja.

segit

2006-01-15T22:08:00.000+01:00

aynen bir çiçek tarlasının üzerinde uçar gibi

öylesine eşsiz kişiliklerle karşılaşırız

narin aroma ve biçimlerde,

hisseder ve ayrılırız

birbirimizi daha uzun görebilmeyi dilesek de.

rüzgarlar hafif kanatlarımızı yakalar

ve bizi kaldırır

başkalarına.

sadece hepsinde

Krişna'nın güzelliğini görmek

ilerlememe yardımcı oluyor.

just like flying over a flower field

we meet so unique personalities

in fragrant aromas and shapes,

we feel and seperate

even we may desire to see each other long.

winds catch our light wings

and carry us off

unto others.

only seeing in all of them

beauty of Krishna

helps me go on.

boldog

2006-01-14T20:55:00.000+01:00

Aradığınız tüm mutluluk ve daha da fazlası şu kelimelerin içerisinde yatıyor:

"Hare Krişna Hare Krişna Krişna Krişna Hare Hare
Hare Rama Hare Rama Rama Rama Hare Hare"

Ben yanılmış bir insanım, ama yine de bu kelimelerin tatlılığı bir defa kalbime değdi, ve bu değiş beni yüzleştiğim tüm körlüğüme rağmen çok kuvvetli tutuyor. Bu mantrayı anlamaya çalışmaya çok değer, hiç birşey ve hiç kimse kendinize ondan daha çok yaklaşamaz. Bu çabanın kendisi yaşama mutluluk getiriyor :-)

All bliss you are looking for and more is resting inside these words:

"Hare Krishna Hare Krishna Krishna Krishna Hare Hare
Hare Rama Hare Rama Rama Rama Hare Hare"

I am an illusioned person, yet the sweetness of these words has once touched my heart, and that touch keeps me all strong regardless of all the blindness I am facing. It is highly worth to try to understand this mantra, nothing and noone else can come more closer to yourself. This endeavor itself is making life blissfull :-)

hazavágyódó

2006-01-12T21:08:00.000+01:00

kalbim dinler
pembe nilüferlerin seslerini

kalbim görür
karlı kuğuların güzelliğini

ve ayın sessizliği
hepsinin evi

bu evde
kelimelerin anlamı az.

voices of pink lotuses
my heart listens

beauty of snowy swans
my heart beholds

and silence of the moon
home to all

words have little meaning
inside this home.

szél

2006-01-11T09:51:00.000+01:00

Bulutlar mutlulukla yüzüyor, ağaçlar salınmaktan zevk alıyor, çiçekler aroma saçıyor, sarim hafifçe sürükleniyor. Yeryüzündeki herkes bu hoş rüzgarla uyum içerisinde ve bunun gibi, Krişna da şefkatli sevgisi ile sana karşılık veriyor. Hiç yalnız değilsin.

Clouds happily swim, trees enjoy swinging, flowers spread aromas, my sari floats lightly. Everyone responds on earth to this delightful wind and likewise, Krishna is responding to you in tender love. You are never alone.

bulut . . . {szél}

pöntü & szölö szemü

2006-01-10T20:24:00.000+01:00

Onların düşünemediğini ve hissedemediğini kim söyleyebilir?

Who can say they can not think and feel?

Pöntü

Üzüm gözlü Grape eyed

megtelt

2006-01-09T21:48:00.000+01:00

bazen yaşam

taşıyabileceğinden
çok daha fazla d o l u
gibi görünür.

Krişna'nın verdiği
herşey
ne harika.

sometimes life
seems
much more f i l l e d
then it can carry.

how wonderfull
everything
Krishna gives.

fogás

2006-01-04T18:48:00.000+01:00

Sanırım bloğa yazdığım bazı rüya ve öykülerim gerçek yaşama karışmaya başladı. Zümmö ile konuşabilmeyi arzuluyorum.

"Zümmö"

"Yes? Ah bu komik aceleci sesi yine duymak güzel. Ancak onu göremiyorum. . .

"Zümmö, bir zamanlar bir şiir yazmıştım, nélküled ve bir iki gün sonra seninle garip bir şekilde tanışmıştım, beni ayaklarımı yumuşak yeşillere değdirebileceğim yere götürmeye diretmiştin."

"Evet ve sen bana çok sorun çıkarttın, gitmemekte direttin, sonra da yolda uyuya kaldın." Sesi yorgun geliyordu.

"Yolda derken ne demek istedin?" Şaşkınlıkla sordum. "Yolculuk yaptık mı?"

"Oldukça yol gittik, yine de geçeceğimiz bir iki dağ var. Ne olursa olsun seni götüreceğimi sana söylemiştim. Şimdi, lütfen dinlenmeme izin ver."

İnanılmaz! Bu küçük arı onunla yolculuk yaptığımı sanıyor. . "Ama ben bir cm dahi kıpırdamadım dahi, hala buradayım! Bu nasıl oluyor Zümmö?"

Yüksek sesle güldüğünü duydum, "O bir oyun, sadece Krişna'nın oyunu. Hafifçe taşınıyorsun, yavaş yavaş ve zamanı geldiğinde gerçekten olmak istediğin yere vardığını göreceksin, ve beraber olmayı dilediğin insanların yanında bulacaksın kendini."

"O o, Zümmö sen çok biliyorsun." Hayretimi saklayamadım.

"Evet, uzun zamandır hizmetteyim, görevlerimin bir başlangıcı yok." Esnediğini duydum.

"Zümmö, kendimi tamamıyla kontrolden çıkmış hissediyorum. Arzuladım ve sen beni taşıyorsun ama bu çok ama çok daha büyük bir sahnedeki küçük bir parça sanki. . . Zümmö, beni duyuyor musun?"

"Hmmm. . . pek çok abim ve ablam var."

"Ee? İç çekişini duydum. "Zümmö!" İmkansız. . . Oo, horlamaya başladı :-) görünüyor ki biraz daha yolumuz var. . . Hare Hare, ama beni nasıl da kandırdı! Hare Hare

Hare Hare. . .

gerçek şu ki, kalbim oyundan dolayı müthiş mutluluk içinde, sadece bu aklım, onun "tam görüşe" sahip gözleri yok ve Hare Hare tüm gerekli görüşü sağlayarak onu sakinleştiriyor.

I think some dreams and stories I've written on blog are climbing up into real life. I desire to talk to Zümmö.

"Zümmö"

"Yes?" oh this hurried funny voice, nice to hear again. I cant see him though. . .

"Zümmö, once I wrote a poem nélküled and just some days after I met you weirdly, you insisted you would take me to the place where I can touch my feet to soft greens."

"Yes and you brought me alot of trouble, you resisted not to go then, fell asleep on the way. " He sounded tired.

"What do you mean on the way?" I asked in surprise. "Have we traveled??"

"Quite a way, yet there are some more mountains to pass. I told you, I will take you no matter what. Now, please let me rest."

Amazing! This tiny fat bee thinks I've traveled with him. . "But I havent moved one cm away yet, I'm still here! How can this be Zümmö?"

I heard him laugh loud, "That is the trick, Krisna's trick only. You are being carried lightly, slowly slowly and when it is time, you will actually see that you have arrived to the place you desired to be, and be right next to the people you desired to be with."

"O o, Zümmö you know alot." I couldnt hide my amazement.

"Yes, I am in service for so long time, there is no begining of my duties." I heard him yawning.

"Zümmö, I feel I am completely out of control. I desired and you carry me but this seems only a tiny piece of a bigger, much bigger scene. . . Zümmö, are you hearing me?"

"Hmmm. . . I've got many many brothers and sisters"

"And so?" I heard him sigh deeply. "Zümmö!" Impossible. . . Oh he started snoring :-) so it seems we have some more way ahead. . . Hare Hare, but how he tricked me!! Hare Hare

Hare Hare. . .

truth is, my heart is greatly happy about this tricking, its just this mind, she has no eyes to "see through" and Hare Hare calms, giving all needed vision.

herkül

2006-01-02T19:33:00.000+01:00

Köpeklerimizin beni mi yoksa pabuçlarımı mı sevdiklerinden emin değilim. . :-) zekiler, pabuçsuz bir yere gitmeyeceğimi biliyorlar.

Herkül eve geldiğim sabah pabuçlarımla uyudu.

I'm not sure whether our dogs love me or my shoes. . :-) they are intelligent, know that I wouldnt go away without shoes.

Herkül slept with my shoes on the morning I arrived home.

kalandos öröm

2005-12-29T20:06:00.000+01:00

. . .bazen çabalıyorum, çabalıyorum ve çabalıyorum bir canı doğum ve ölüm okyanusundan kurtarmak için.

Onu kurtarmanın hiçbir zaman kendi gücüme değil Krişna'ya dayandığını bilmeme rağmen, yine de ellerimi şefkatle olabilecek en ileriye uzatıyorum. Ve yine Krişna'nın merhameti olduğunu bilmeme rağmen, onun ellerini tam olarak tutamadığım için derin üzüntü çekiyorum.

neden?

Başkaları ağlarken gülemiyorum. En yüce mutluluk olan Tanrı'yla sevgi paylaşmak dahi acılaşır. Bu maddi dünyada mutluluğu aramıyorum. Başkalarının mutluluğunu arıyorum. Bu yoldaki çabam aslında en maceralı neşedir.

. . . sometimes I struggle, struggle and struggle to save a soul from the ocean of birth and death.

Although knowing that saving him never depends on my own strength but to Krishna, still I extend my hands to the farthest point possible in compassion. And although I know that it is still Krishna's mercy, I do feel deeply pained to not being able to grasp his hands fully.

why?

I am not able to smile while others cry. Even the highest happiness of sharing love with God, gets bitter. I do not seek happiness within this material world. I seek others happiness. This way, my struggle is actually a most adventurous joy.

arany pillangó

2005-12-28T17:46:00.000+01:00

altın kelebek
koyu yağmur bulutları
a l t ı n d a
rüzgarla
fısıldıyor.

golden butterfly
u n d e r
dark rain clouds
is whispering
with wind.

gyógyszer

2005-12-27T22:18:00.000+01:00

İnsanlara "söyleyin ve mutlu olun" diyoruz. Kutsal isimlerin söylenmesinde fevkalade saadet saklı. Hare Hare!

Yine de, düzenli olarak zikredenler, yeterli bilgisi ve tadı olanlar dahi bazen kendilerini mutsuz hissederler. Peki bu nasıl olur? Yanıt bulabilmek için yeterli bilgi ve zekaya sahip değilim ama sanırım iki sebebi var.

"Hare Hare'yi" unutuyoruz.

ya da

"Hare Hare" içine öylesine derin iniyoruz ki, eşsiz güzelliği bizleri acı tatlılığın lezzetini almamıza sebep oluyor.

Her türlü çaresiz durumda, sadece kalbinizin "Hare Hare'ye" devam etmesine izin verin. O tek ilaç, gününüz nasıl olursa olsun, size saniyeler içerisinde kahkahalar verecektir. Eğer Krişna'yı her zaman hatırlayabilseydik, O'nun sıcak sevgisini daima herkese yansıtabilirdik. Şimdi, BÜYÜK bir gülümseyiş görüyorum?? :-) evet evet.. lütfen yapın. Bu gece Sri Gauri'ye, "Bu bloğu Sana bırakıyorum." dedim. Herşey O'na ait ancak ben O'nun özellikle ekstra sorumluluk almasında direttim, her ne gerekirse buraya yazmış olmalı... şimdi çok uykuluyum, yatağa gidiyorum.

We are telling people, "chant and be happy." Within the chanting of the holy names, immense bliss is hidden. Hare Hare!

Yet, even those who regularly chant, have enough knowledge and taste may sometimes feel unhappy. So how does this happen? I dont have much knowledge nor intelligence to find an answer but I feel there might be two reasons.

We forget "Hare Hare."

or

We go so deep into "Hare Hare," its unique beauty makes us taste bitter sweetness.

In any hopeless case, just let your heart continue "Hare Hare." That is the only medicine, it will bring you laughters in seconds, however your day may be. If only we could always remember Krishna, then we would always be able to reflect His warm love upon everyone. Now, I see a BIG smile?? :-) yes, yes.. please do. Tonight, I told Sri Gauri, "I leave this blog onto You". Everything belongs to Her, yet I insisted She takes extra charge, so She should be writing whatever needed. . . I'm too sleepy now, going to bed.

köszönöm

2005-12-26T09:35:00.000+01:00

Teşekkür ederim Krişnam, sadece Senin bilincinde olma ve güneş gibisi yok.

"O bütün ışıklı nesnelerin ışığının kaynağıdır. O, maddenin ve karanlığın ötesindedir ve tezahür etmemiştir. O, bilgidir, bilginin hedefidir, ve bilginin kazancıdır. O, herkesin kalbindedir."

Thank you my Krishna, there is nothing like the sun and just being in Your consciousness.

"He is the source of light in all luminous objects. He is beyond the darkness of matter and is unmanifested. He is knowledge, He is the object of knowledge, and He is the goal of knowledge. He is situated in everyone?s heart."

Köszönöm szépen Krisnám. . .

"Ö a fény forrása minden fénylö testben. Túl van az anyag sötétségén, smegnyilvánulatlan. Ö a tudás, a tudás tárgya és a tudás célja. Mindenki szivében jelen van."

[Bg 13.18]

mmmm. . .

2005-12-25T23:05:00.000+01:00

mmmm. . . güneş ve dinlenme!! :-)

mmmm. . . sun and rest!! :-)

mmmm. . . nap és pihenés!! :-)

tudás

2005-12-25T20:20:00.000+01:00

Yorgunum. Bu gece Prabhupada konuşacak.

"... bu vücudun ötesinde bulunan ruh-can ile ilgili olan bilgiye erdem halindeki bilgi denir; dünyevi mantık ve akli tahminlerle çeşitli teoriler ve doktrinler üreten bilgiye ihtiras halindeki bilgi denir, ve sadece vücudu rahat ettirmekle ilgili olan bilgiye cehalet halindeki bilgi denir."

I'm tired. Tonight Prabhupada will speak.

"... knowledge concerning the spirit soul beyond this body is called knowledge in the mode of goodness, knowledge producing many theories and doctrines by dint of mundane logic and mental speculation is the product of the mode of passion, and knowledge concerned only with keeping the body comfortable is said to be in the mode of ignorance."

Fáradt vagyok. Ma este Prabhupada beszel.

"Más szóval tehát a testen túli lélekröl szoló tudás a jóság minöségébe, a közönséges logikára és elmebeli spekulációra épülö, sokféle elméletet és doktrinát létrehozó ismeret a szenvedély kötöerejébe, mig az oldan tudás, melynek célja egyedül a test kényelmének fenntartása, a tudatlanság kötöerejébe tartozik."

[Bhagavad-gita 18.22]

hó

2005-12-24T20:26:00.000+01:00

:-)

kar

geldi

!!!!!!!!

:-)

snow

came

!!!!!!!!

néha

2005-12-23T19:20:00.000+01:00

Bazen,
günler geceye kayar
düşünceler gelgit gibi kabarır
engin sessizliğin okyanusunda.

Ve sabah derin bir nefes,
beyaz bir çiçek
uyanmış.

Sometimes,
days merge into nights
thoughts swell up like tides
in ocean of great silence.

And a deep breath in morning,
a white flower
has awaken.

nitai

2005-12-22T09:26:00.000+01:00

Nitai'den
size
yumuşak
adımların
sesi

voice of
soft
steps
from Nitai
to you

anya

2005-12-21T10:39:00.000+01:00

ne utanç verici. . . her hareket edişimde
ayaklarım yeri dövüyor,
bütün ineklerin
annesini.

how so shamefull. . . everytime I move
my feet beats the earth,
mother
of all cows.

banyan

2005-12-20T21:23:00.000+01:00

Bütün ağaçların içinde Ben banyan ağacıyım.

Of all trees, I am the banyan tree.

Valamennyi fa közül a banyan vagyok.

[Bhagavad-gita 10.26]

hova tüünt? :-)

2005-12-19T05:37:00.000+01:00

üstüne bastığım ot ne kadar alçak gönüllü . . şikayet etmiyor.

sığındığım, meyve ve çiçeklerini aldığım, kestiğim ağaç ne kadar hoşgörülü . . şikayet etmiyor.

ve Hare Krişna'yı zikretmek için insanın ottan daha alçak gönüllü, ağaçtan daha hoşgörülü ve hiçbir saygı beklentisi olmaması gerektiğini okuyorum.

ah böylesine niteliklerle süslenmiş o adanmışlar kalbe öylesine hoşnutluk verir ki, onlarla beraber olmak hemen derin mutluluk verir.

ya ben ne zaman Hare Krişna zikredeceğim? Güneş yakında doğacak, ve düşünüyorum, benim alçak gönüllülüğüm, hoşgörüm ve saygım nereye gitti?

how humble the grass I step on . . protests not.

how tolerant the tree I take shelter, fruits and flowers, then cut . . protests not.

how peaceful the devotee I meet . . and receive all respects.

and to chant Hare Krishna, I read that I must be humbler then a grass, more tolerant then the tree and have no expectation of respect.

oh those devotees enamelled with such qualities are so pleasing to the heart, their association brings immediate bliss.

and when will I chant Hare Krishna? Sun will rise soon, and I'm thinking, where has my humility, tolerance and respect gone?

Hare Hare

2005-12-18T19:31:00.000+01:00

Rabb'i görmeyi arzuluyor musunuz? Ben hakikaten bilmiyorum.. ama isimlerini şarkılarla söylemeyi seviyorum :-)

Krişna söyler,
"Ben ne ruhsal krallıkta ne de yogilerin kalplerinde bulunurum; Benim adanmış kullarım nerede isimlerimi söylüyorsa, O Narada, Ben orada dururum!"
- Padma Purana

Are you desiring to see the Lord? I honestly dont know.. but I love to chant :-)

Krishna says,
"I dwell not in the spiritual kingdom, nor in the hearts of yogis; where My devotees are chanting, there, O Narada, stand I!"
- Padma Purana

könyörületes

2005-12-17T19:15:00.000+01:00

Birkaç limon aldım ve alışveriş arabama koymak için arkamı döndüm. . . ve durdum, kıpırdamadan durdum. Gözlerim öte tarafta pek çok, çok arkadaşları, abi ve ablaları görmüştü. . . çıplak, yatıyor ve soğuk kancalarla asılı duruyorlardı. Zaman durdu. Gözlerimi uzaklaştıramadım, sabitleştiler ve derinden üzüldüler. . sonra bir şekilde hareket ettiler.. çaresizlik.

Şimdi sizlere sorabilir miyim, lütfen annenizi bir kasabın kancasında asılı düşünün. Evet. Yapın. İşte o denli çok canım acıdı.

Bir ineğin de canı acır. Size açıkça söyleyemez, "Lütfen beni öldürme," ama kalbinden söyler. Zekamız bunu duyabilir, insanoğlu olarak gerçek ilerlemiş ve sorumlu yerimiz budur.

Bir kaplan da koşar ve bir geyiği öldürür ama sadece ihtiyacı olduğunda. Geyiğin kalbini duyamaz ama her gün bir geyik öldürmez, çok, pek çok hafta aç gezinmek zorundadır.

Yüksek zekamız çok değerli bir armağandır ve onu nasıl kullandığımıza göre daha çoğuna ya da azına ödüllendiriliriz.

Lütfen tüm canlılara daha şefkatli olmaya çalışın. Öldürmeden de yaşayabiliriz.

I took a few lemons and turned my back to put them in shopping car. . . and I stood, stood still. My eyes have met on the other side, so many, many friends and brothers, sisters. . . lying naked and hanged with cold iron hooks. Time stopped. I couldnt move my eyes away, they got fixed and deeply sad. . then moved somehow.. hopelessness.

May I ask you now, to please think your mother hanging on a butchers hook? Yes. Do it. That is how bad it hurt.

And a cow also gets hurt. She is not able to tell you openly, "Please, dont kill me" but she says from her heart. Our intelligence can hear it, that is our real advanced and responsible position as human beings.

A tiger also runs and kills the deer but only when needy. He can not hear deers heart but does not kill a cow everyday, he has to go in hunger many many weeks.

Our high intelligence is a precious gift and we are awarded for more or less, according to how we utilise it.

Please try be compassionate to all beings. We can live without killing.

Gauri Gaura Krisna

2005-12-16T11:19:00.000+01:00

This morning I became very touched to see "Visszatérés, a reinkarnáció tudománya" standing right next to Sri Govardhan-Lal. I'm praying so we will be able to offer many many beautiful books. Here is Gauri Gaura Krisna, They are very happy with all Sankirtan and singing. Nisanta-lila mataji had desired to have a darshan of Them, so here They are, sending all dear devotees LOVE and SAKTI :-)

az Úr kegyének

2005-12-15T09:40:00.000+01:00

Adanmış kişi her ne zaman bir zorluk, veya rahatsızlıkla karşılaşırsa, bunun Rabb'in bir rahmeti olduğunu düşünür. "Geçmişte yaptığım kötülükler sağolsun, şimdi çekmekte olduğum acılardan çok, çok daha fazlasını çekmeye layığım. Rabb'in insafından dolayı çekmem gereken tüm cezayı almıyorum. Tanrı'nn Yüce Kişiliği'nin rahmetiyle bu cezanın sadece ufak bir bölümünü çekiyorum" diye düşünür. Bundan dolayı o, birçok zorlu koşullara rağmen daima sakin, sessiz ve sabırlıdır. Ayrıca adanmış kişi herkese kibardır, düşmanına dahi.
[Bg. 12.14]

Whenever a devotee is in distress or has fallen into difficulty, he thinks that it is the Lord?s mercy upon him. He thinks, "Thanks to my past misdeeds I should suffer far, far greater than I am suffering now. So it is by the mercy of the Supreme Lord that I am not getting all the punishment I am due. I am just getting a little, by the mercy of the Supreme Personality of Godhead." Therefore he is always calm, quiet and patient, despite many distressful conditions. A devotee is also always kind to everyone, even to his enemy.
[Bg. 12.14]

Ha a bhaktának syenvednie kell, vagy megpróbáltatások érik, azt az Úr kegyének tekinti. Így gondolkodik:"Múltbeli büüneim visszahatásaként sokkal többet kellene szenvednem. Nem más ez, mint a Legfelsööbb Úr kegye, hogy nem kapok meg minden büntetést, amit megérdemelnék. Az Istenség Legfelsööbb Személyisége kegyébööl csak egy keveset kapok belööle." A bhakta éppen ezért a sok szenvedés ellenére is örökké nyugodt, csendes és türelmes. Mindig kedves mindenkihez, még ellenségeihez is.
[Bg. 12.14]

szégyenkezik

2005-12-14T23:04:00.000+01:00

Ey Krişna! Vasfım yok Seni görmeye
ya da sesini duymaya.

Ve ne demeli Senin hizmetçilerini görmeye
ya da onlarla konuşmaya.

Lütfen kaybolayım derhal ki
daha fazla rahatsızlık vermeyeyim

En yumuşak kalplerin okyanusunda
dalgalar yapmayayım

Lütfen şimdi boğulayım
ve ufak bir kum olayım ki

üstünde dinlensinler.

O Krishna! I'm not qualified to see You
or to hear Your voice.

And what to say of seeing Your servants
or to talk with them.

Please let me disappear at once
so I disturb no more

Let me not make waves
on the ocean of softest hearts

Please let me drown now
and become a tiny sand

so they rest on.

olvasó vált a szerelem

2005-12-14T18:18:00.000+01:00

Sevgili dostlarım Manorama ve Gaura Sakti prabhu'nun günlüklerini okumayı çok seviyorum. Yalnız okuyuşumda ufak bir boyut farkı var, sizlere tam olarak ne yazdıklarını söyleyemem. Peki bu nasıl bir "sevgi ile" okumadır? Az önce ne oldu okuyun, biraz anlayabilirsiniz:

Macarcayı anlamaya çabalarken kelimeler arasında kendimi kaybetmekten başka bir yere gidemediğimi görerek kendime çok kızdım ve küçük sözlüğü bıraktım, BAAMMM!!!. . .

Ne yapmalı. . . yerine Bhagavad-gita'yı aldım ve Krişna'nın şu sözleri derhal kalbimi serinletti:

"Bütün bu faaliyetler, bağımsız olarak, veya herhangi bir sonuç beklemeksizin yapılmalıdır. Ey Prtha'nın oğlu, bu faaliyetler görev olarak yapılmalıdır. Benim nihai fikrim budur."
[Bg. 18.6]

Krişna'nın bize nasıl da yakın olduğunu görmek şaşırtıcı.

Sonra açıklamayı okudum ve şu sözler dikkatimi çekti, "Krişna bilincine ulaştıran herşeye cesaret verilmelidir." Hmm . . evet! Sadece bir iki kelime Macarca bilsem dahi yine de, daima çok çok güzel tadı var.

Okumak, okumak ve okumaya devam ettikçe Macarcayı öğrenebilir ya da öğrenemeyebilirim ama daha değerli olan şu ki, kendimi Krişna'nın tatlı bilinci ile şöyle ya da böyle bir ilişkide tutabilmem.

Şimdi, Türkçe öğrenmek isteyen birisi var mı? :-) (Acımasız bir yaradılışım var!)

Jai Sri Radhey!

I like to read my dear friends Manorama and Gaura Sakti prabhu's diaries. Only, there is a slight dimension difference in my reading, I can not exactly tell you what they write. So, what kind of reading "with love" is this? Read what happened just few minutes before, you may have an idea:

I got very angry to myself putting the small dictionary away BAAMMM!!!. . . seeing I go nowhere then loosing myself in between words, trying to understand Hungarian.

What to do. . . I took instead the Bhagavad-gita and these words of Krishna cooled my heart immediately:

"All these activities should be performed without attachment or any expectation of result. They should be performed as a matter of duty, O son of Prtha, That is My final opinion."
[Bg. 18.6]

Amazing to see how close Krishna is with us.

Then I went on reading the purport and this sentence got my attention, "Everything that leads to Krishna consciousness must be encouraged." Hmm.. yes! Although I understand few words of Hungarian still, it is always tasting very very nice.

As I go on reading reading and reading, I may or I may not learn Hungarian but more precious is that I somehow keep myself engaged in the sweet consciousness of Krishna.

Now, is there someone desiring to learn Turkish? :-) (I am cruel natured!)

Jai Sri Radhey!

friss fü

2005-12-13T19:04:00.000+01:00

Günlerimi, uykumu ve uyanıklığımı düşünüyorum.

Yaşamımı nasıl geçirdiğimi, neleri neden yaptığımı. . .

Kendime soruyorum, başkalarının kalplerini incitiyor muyum, ya da sıkıntı veriyor muyum?
Evet. . . hem de çok

Bugünlerde, inekler aklımda, belki de beynimde taze ot buldular :-) Sonra, şu satırları okudum,

"Dindar prensipleri ondan anlayabileceğimiz için inek faydalı olmasına rağmen, o şimdi fakir ve yavrusuz bırakılmış. Bacakları bir sudra tarafından dövülmekteydi. Gözlerinde yaşlar vardı, ıstıraplı ve zayıftı. Tarladaki azıcık bir ot için özlem duyuyordu."
Srimad Bhagavatam, 1.17.3

"İnek gözlerinde yaşlarla ayakta durur, sudra sütçü inekten suni olarak sütü alır, ve süt bittiğinde inek kesilmek üzere gönderilir. Bu büyük günahkar faaliyetler günümüz toplumunun yaşadığı tüm dertlerin sorumlusudur. İnsanlar ekonomik gelişim adına neler yaptıklarını bilmiyorlar."
A.C. Bhaktivedanta Swami Srila Prabhupada

Thinking of my days, sleep and awakenings.

How I spend my life, what I am doing for what. . .

I am asking myself, am I hurting anyones heart or giving distress? Yes.. so many

These days, cows are occupying my mind, maybe they found some fresh grass in my brain :-) Then, I read these lines below,

"Although the cow is beneficial because one can draw religious principles from her, she was now rendered poor and calfless. Her legs were being beaten by a çüdra. There were tears in her eyes, and she was distressed and weak. She was hankering after some grass in the field."
Srimad Bhagavatam, 1.17.3

"The cow stands with tears in her eyes, the sudra milkman draws milk from the cow artificially, and when there is no milk the cow is sent to be slaughtered. These greatly sinful acts are responsible for all the troubles in present society. People do not know what they are doing in the name of economic development."
A.C. Bhaktivedanta Swami Srila Prabhupada

mosolyod

2005-12-12T00:06:00.000+01:00

kişisel çıkar olmadan vererek, sadece sevgiliyi memnun etme arzusu ile, sevgimizi ifade ederiz.

. . . benim kalbim nerede, vermek, vermek ve vermek için?

verebilmeyi arzuluyorum ama başım dertte, çünkü kalbimi görmeden, diğerini göremiyorum.

. . . içime dönüyorum, derin . . . dışıma dönüyorum, derin . . . göğe bakıyorum

ve bulutlara soruyorum

. . . benim kalbim nerede, vermek, vermek ve vermek için?

gülümsüyorlar

file soruyorum

. . . benim kalbim nerede, vermek, vermek ve vermek için?

gülümsüyor

bulmayı arzuluyorum ama başım dertte, çünkü herkes gülümsüyor.

. . . nerede . . . gülümse . . . kalbim . . . gülümseyiş ver . . . Diğeri gülümseyişlerde.

:)

by selfless giving, with the desire only to please the beloved, we express our love.

. . . where is my heart to give and give and give??

i desire to give, but i am in trouble, because without seeing my heart, i can not see the other.

. . . i turn deep within . . . i turn deep without . . . i look up the sky

and ask the clouds

. . . where is my heart to give and give and give??

they smile.

i ask the elephant

. . . where is my heart to give and give and give??

he smiles.

i desire to find out, but i am in trouble, because everyone smiles.

. . . where. . . smile . . . is my heart. . . give smile. . . the Other is in smiles.

:)

vakond

2005-12-11T21:16:00.000+01:00

Have you ever seen a mole? Few times I did, our cat used to hunt and bring in the front of our door, "A gift to you!!" he would say I guess :-) This came to my mind now because a friend told me he that he is blind. Not in the physical way we might think, but on the spiritual level, a blindness that keeps us away from seeing ourselves, others and also God. A blindness that makes us appear heartless.

A mole usually spends her time underground, digging earth with great determination. She uses her hands, legs, body in full strength and opens varieties of tunnels. Her mind and intelligence is very sharp on all underground duties and for all these, she needs no eyes to see. But then, for the most vital necessity of food, she uses a completely another kind of sense organ which has nothing to do with touching, the nose. And in some species, this nose is so delicate, it is nearly non-different then a flower.

So, what I am saying here? It is true that no matter how much we endeavor to see our hearts, others hearts and Krishna's heart, somehow we are like a small mole, more or less blind. Yet, we have all the equipment to make ourselves a little comfortable. And how delicate our nose is depends on our freewill and our eagerness to taste better food. Every intelligent person can see that spiritual tastes are pretty well higher then the material ones which bring only temporary happiness. So when we make our choice towards more spiritual understanding, we can not be satisfied with the bugs we catch here and there on earth. . . we start to take a deep breath and smell around. We dig a hole up the tunnel and courageously face the sun. So by using our nose intelligently, we gradually "see" around, "see" all hearts.

Maybe the hardest side of this endeavor is to be courageous. How else could we see a mole if cats werent hunting? They dont walk around much... Similarly, we dont like to keep our hearts open. Just like that mole with a flower like "star nose" in picture, wont let that star open all time. We are afraid of being misunderstood or hurt, we rather "protect" that nose then taking risks... but soon, in such attitute, we ourselves get unhappy. Why? Our nature is such that we can only be really happy if we share our hearts.

This is so much important that the great spiritual teacher, Srila Rupa Goswami indicates in his Sri Upadesamrta, guhyam akhyati prcchati; revealing one's mind in confidence. Somehow or other, in different levels due to different circumstances, if we try to always give our hearts a space "to live," then we will be always smiling. How can this be? Heart represents the seat where your very self, individual soul is sitting and next to her is the presence of conscience or technically, the supersoul, paramatma. So the more we give space to our soul, the more she can smell and talk with paramatma, naturally bringing the ability to see others hearts, as paramatma is conscious of all. Our advancement in seeing hearts depends on our attitude. We do have strong arms due to continiously opening tunnels and digging. . . but dont get illusioned and hold your heart tight. Let your confidence grow in her, she will blossom and show you great tastes.

Siz hiç bir köstebek gördünüz mü? Ben bir iki defa gördüm, kedimiz avlardı ve kapımızın önüne getirirdi, "Al sana bir hediye!" derdi sanırım :-) Bu şimdi aklıma geldi çünkü bir arkadaşım bana kör olduğunu söyledi. Düşünebileceğimiz gibi fiziksel anlamda değil, ama ruhsal seviyede, bizi kendimizden, başkalarından ve Tanrı'dan uzak tutan bir körlük. Bizleri kalpsiz gösteren bir körlük.

Köstebek genelde zamanını toprağı büyük kararlılıkla kazarak yeraltında geçirir. Ellerini, ayaklarını ve tüm bedenini tüm gücüyle kullanarak çeşitli tüneller açar. Aklı ve zekası tüm yeraltı hizmetlerinde çok keskindir ve bütün bunlar için görecek gözlere ihtiyacı yoktur. Ama, yaşamsal ihtiyaç olan yiyeceğe gelince, dokunmayla hiç ilgisi olmayan, tamamıyla başka bir duyu organını kullanır, burun. Ve bazı türlerde bu burun öylesine narindir ki, neredeyse bir çiçekten farkı yoktur.

Peki ben ne söylüyorum? Her ne kadar kalbimizi, başkalarının kalplerini ve Krişna'nın kalbini görmeye çalışalım, şöyle ya da böyle küçük bir köstebek gibiyiz, az ya da çok kör. Yine de, kendimizi biraz rahat ettirecek malzememiz var. Burnumuzun ne kadar narin olduğu kendi hür irademize ve daha iyi yiyecekleri tatmaya duyduğumuz gayretimize dayanır. Her zeki kişi ruhsal tatların sadece geçici mutluluk veren maddi tatlardan oldukça çok yüksekte olduğunu görebilir. Öyleyse, ruhsal anlayış yolunda seçimimizi yaparken toprakta şurda burda yakaladığımız böcekler bizleri tatmin etmez. Tünelin yukarısına doğru bir delik kazarız ve cesaretle güneşle yüzleşiriz. Yani, burnumuzu zekice kullanarak, yavaş yavaş çevremizi "görürüz," tüm kalpleri "görürüz."

Belki de, bu çabanın en güç yanı cesaretli olmak. Kediler avlamasaydı köstebeği nasıl görebilirdik? Pek etrafta yürümezler... Benzer şekilde, bizler de kalplerimizi açık tutmayı sevmiyoruz. Aynen resimdeki çiçeğe benzer "yıldız burun" köstebeğin yıldızını her zaman açık tutmaması gibi. Yanlış anlaşılmaktan ya da incinmekten korkuyoruz, risk alacağımıza o burnu "korumayı" yeğliyoruz. . . ama bu tavırla, çok kısa sürede kendimiz mutsuz oluyoruz. Neden? Doğamız şu ki, gerçek mutluluğa kalplerimizi paylaşabilirsek ulaşabiliyoruz.

Bu öylesine önemli ki, büyük manevi öğretmen Srila Rupa Goswami, Sri Upadesamrta'sında ifade eder, guhyam akhyati prcchati; güvenle aklımızı açmamız. Şöyle ya da böyle, değişik koşullar nedeniyle değişik seviyelerde, kalplerimize "yaşayabileceği" yeri daima vermeye çalışırsak, o zaman daima gülümseyeceğiz. Bu nasıl olacak? Kalp sizin kendi bireysel ruhunuzun oturduğu koltuğu sembolize eder ve onun yanında vicdan vardır, ya da teknik olarak, üstün ruh, paramatma. Yani ruhumuza biz daha çok yer verdikçe, o daha çok koklayabilir ve doğal olarak başkalarının kalplerini görebilme kabiliyetini getiren paramatma ile konuşabilir, çünkü paramatma herkesin bilincindedir. Kalpleri görebilmedeki ilerleyişimiz kendi tavrımıza bağlıdır. Devamlı olarak tünel açtığımızdan ve kazdığımızdan kuvvetli kollarımız var. . . ama yanılsayıp da kalbinizi sıkı tutmayın. Ona olan güveninizin gelişmesine izin verin, çiçek açacak ve size müthiş tatlar gösterecektir.

megfelelö "hogy"

2005-12-10T20:04:00.000+01:00

Saklayamam.
Büyük ıstırap içerisindeyim, Vrindavan'ı ve O'na adanmışlıkla hizmet veren kutsal ruhları özlüyorum.
Bu durumda, herhangi bir "nasıl" sorusu anlamını yitiriyor çünkü her ne olursa olsun, özlem orada, ve tek çıkış yolu benim "nasıl"ın üstünde olmam, iyi ya da kötü olsun, şu veya bu olsun . . . eğer bir şekilde tatmin olabilmeyi başarabilirsem, bu biraz rahatlık verecek. Sadece biraz, evet. . çünkü bu özlem ruhsal, tamamen üstünde olamam. . ama az acı da olsa, daima tatmin olmamla çok lezzetli bir hale gelecek. Bu benim hedefim. Kullanabileceğim en yerinde "nasıl," bu rahat içselliğe nasıl ulaşacağım. Şimdiye dek, gördüm ki en güçlü araç devamlı capa yapmak. Bir şekilde, bu daima gülümseyiş getiriyor. Hare Hare :-)
Hakikaten ruhsal sıkıntıdan daha yükseği yok. Öyleyse, eğer kendinizi bir şekilde sıkıntıda hissediyorsanız lütfen şu tatlı isimleri söyleyin:"Hare Krişna Hare Krişna Krişna Krişna Hare Hare, Hare Rama Hare Rama Rama Rama Hare Hare." Bırakın kalbiniz dışarı çıksın ve neşeyle söylesin, bu tüm sorunlara çare olacaktır.

I can not hide.
I am in great distress, longing for Vrindavana and to those holy souls serving Her in devotion.
In this condition, any question of "how" ceases its meaning because in any way, longing is there, and the only way out is I be above the "how," either good or bad, this or that. . . if somehow I may manage to be satisfied, that will bring a little relief. Only a little, yes. . because this longing is spiritual, I can not be totally above it. . but even if a little bitter, through always being satisfied, it will become very tasty. This is my goal. The only appropriate "how" I may use is that, how I will reach this comfortable innerself. Till now, I've seen the most powerful tool is doing japa continiously. Somehow, it always brings a smile. Hare Hare :-)
There is truely no higher distress then spiritual. So, if you somehow find yourself stressed, please try to chant these sweet names: "Hare Krishna Hare Krishna Krishna Krishna Hare Hare, Hare Rama Hare Rama Rama Rama Hare Hare." Let your heart come out and sing it in joy, it will cure all troubles.

Vrindavana

2005-12-10T10:45:00.000+01:00

Sri Vrindavan'ı özlüyorum. Zamansız bir yer düşünün, bu dünyanın dışında... orası Vrindavan. Rengarenk kuş sesleri ile çevrili, şarkı söyleyen ağaçlar ve dans eden sis. Orada, değdiğiniz kum kendinden ışıldar.

Vrindavan'ın ineklerini özlüyorum. Kalbim ne çaresiz, onların bakışlarını, huzurlu yürüyüşlerini göremediğinden.. . burada, Istanbul'da, bir araba denizi içindeyim, arabalar, arabalar, inekler.. . evet, onları inek olarak görüyorum, kırmızı, mavi.. büyük, küçük.. .

Ey benim Radham! Sen beni derinden kandırdın! Vrindavan'da yaşamama izin verdin, ve burada ben deli oldum. Lütfen bu rüyanın devam etmesini sağla, daima Sri Vrindavan Dham'ı hatırlayabileyim. Bu düşmüş ruh gönlünü zamansızlığa ve mutluluğa ulaştıran Senin yüce merhametine bir sebep göremiyor.

Sri Vrindavan'ı özlüyorum. Yalvarıyorum, daha da çok özleyebilmek için, böylece tüm düşmüş kalplere bir şekilde Vrindavan'ı verebilirim. Vrindavan mutluluktur.

I am missing Sri Vrindavana. Think of a place that is out of time, out of this world... that is Vrindavana. It is surrounded with colorful voices of birds, singing trees and dancing fog. There, the sand you touch is self effulgent.

I am missing cows of Sri Vrindavana. How desperate my heart is, not being able to see their smiling looks, peacefull walks.. . here in Istanbul, i am in the midst of a sea of cars, cars, cows.. . yes, i see them as cows, red, blue.. big, small.. .

Oh my Radha! You have tricked me deeply! You let me live in Vrindavana, and here I've become mad. Please let this dream continue, let me always remember Sri Vrindavana Dhama. This fallen soul can not see any cause to Your great mercy, freeing my heart into timelessness and bliss.

I am missing Sri Vrindavana. Begging to miss more and more, so I may somehow bring Vrindavana in all fallen hearts. Vrindavana is happiness.

lassan

2005-12-09T20:31:00.000+01:00

Krişna Krişna Hare Hare... yavaş yavaş capa yapıyorum, ...Rama Rama Hare Hare... her birini yavaş yavaş söyleyerek ve duyarak, Hare Krişna Hare Krişna... akıl konuşmakla meşgul, ...Hare Hare... yavaş yavaş capa yapmaya devam ediyorum, Rama Rama... Hare Hare... Krişna Krişna... Gaura Bhakta Vrinda... Hare Krishna... yoruluyor ve bana dönüyor, ...Hare Hare... benimle beraber yavaş yavaş capa yapmaya başlıyor, Krişna Krişna Hare Hare... ve sıcak mutluluğa dalıyoruz... Hare Hare... kış göğünde bir an beliren, Hare Hare... ve bizlere "ben buradayım" diyen, Hare Hare... öğle vaktindeki güneş gibi.

Krishna Krishna Hare Hare... I am chanting slowly slowly, ...Rama Rama Hare Hare... saying and hearing each slowly slowly, Hare Krishna Hare Krishna... mind is busy talking, ...Hare Hare... i go on chanting slowly slowly, Rama Rama... Hare Hare... Krishna Krishna... Gaura Bhakta Vrinda... Hare Krishna... she gets tired and turns to me, ...Hare Hare... starts chanting with me slowly slowly, Krishna Krishna Hare Hare... and we dive into warm bliss... Hare Hare... like sun in noon time, Hare Hare... appears briefly in winter sky, Hare Hare... and tells us "I am here."

édes álom

2005-12-08T22:46:00.000+01:00

Bir rüya görerek şimdi yataktan hızla kalktım ve gerçekle nasıl ilişki içinde olduğunu görerek şaşkınlaştım.. rüyada bir doktor tarafından sorgulanıyordum, beni tam olarak anlayamıyordu, ben de fazla önemsemiyordum ve sığ görüşlerini biraz dinledikten sonra sıkıldım ve bazı hastaların konuşmalarını duymaya başladım, sanırım çocuk bekliyorlardı ve konuşup yaşadıkları deneyimlerini paylaşıyorlardı... derken aklım hemen düşündü, Hey! Govardhan-Lal, o bütün çocukların neşesi! Ve pek çok oyuncağı var, o çok tatlı! Bütün çocukların onu görmesi gerektiğini düşündüm ve onların doğal olarak bundan çok mutlu olacaklarını düşündüm.. sonra uyuyamadığımı hissettim, Govardhan-Lal'ı görmeyi isteyerek interneti açtım. Benim ana sayfam Manorama prabhunun sitesi, ve kendime bir şekilde dedim, ilk radyo şarkısını dinleyeyim, her ne olursa olsun... Govindam çıktı! Sonra galeriye klikledim ve bugünkü resimlere baktım ve hakikaten şaşkınlaştım :-) Neşeyle gülümseyen bir bebekle karşılaştım ve Govardhan-Lal da bayram kıyafeti ile çok sevimli gülümsüyordu!! şimdi uykuya devam :)

I just came up fastly from bed seeing a dream and got a bit amazed how it became reciprocating with reality. . in dream I was questioned by a doctor, he couldnt really understand me, and I didnt care much and after hearing some more of his shallow views i got bored and started hearing some patients talking, i guess they were all expecting children, talking and sharing what is happening... then my mind thought immediately, Oh! Govardhan-Lal, he is the joy of all children! And he has so many toys, he is so lovely! I thought, all children should see him and they will be happy naturally..this way.. . then i felt i cant sleep, opened internet desiring to see Govardhan-Lal. My home page is Manorama prabhus site, so, somehow i said to myself, let me play the first radio song whatever it be... came out Govindam! Then, i clicked to gallery, and looked at todays pictures and I was really amazed :-) I met a beautifull baby smiling in joy and also Govardhan-Lal smiling so cutely in holiday outfit!! now back to sleep :)

újra elolvasás

2005-12-08T16:55:00.000+01:00

Bhagavad-gita'yı yeniden okumayı arzu ediyorum. Rafımda gözlerimin içine ilgimi bekleyerek sabırsızca bakan pek çok kitabım olmasına rağmen onlardan biraz zaman dileneceğim ve Bhagavad-gita'yı yeniden okumaya başlayacağım.

Neden yeniden okumalıyım? Onu bir defa değil, pek çok kere okudum. Buna Srila Prabhupada geldi ve yanıt verdi, "Kişi Bhagavad-gita'yı itaatkar bir ruhla okumazsa anlayabilmesi çok zordur, çünkü o büyük bir gizemdir." Onu itaatkar bir ruhla okuduğumu hiç sanmıyorum, okumalarım çoğunlukla meraktan, şüpheden ve görevim gereği oldu. Bu nedenle, biraz bilgim olabilir ama bu gizemli bilimin benim pratik hayatıma verdiği sonuç, anlayış nerede?

Ama bu pek de fena bir durum değil, itaatkar olma, kişinin kendisini dürüstlükle ve alçak gönüllülükle teslim edebilmesi kolaylıkla elde edilmiyor. İtaatkarlığın hiç bitmeyen dereceleri var ve her bir adımda daha çok öğrenme ve anlamaya şansımız var. Bhagavad-gita ebediyen var olmakta ve biz kendimizi onu öğrenmeye içtenlikle verirsek, kendi ebedi öz benliğimizi keşfedeceğiz.

Bunu yapabilecek miyim? Bilmiyorum... Konuşmak ve yazmak yapmaktan daha kolay. Sanırım sırf çok zevkli olduğundan onu yeniden okumak beni cezbediyor, oldukça duyularımın hakimiyetindeyim. Diğer yandan, ancak kendi anlayışımı geliştirerek daha faydalı bir insan olabileceğimin farkındayım... (hmm sanırım kendi özümü keşfetmek pek ilgimi çekmiyor) Ama her nasılsa, itaatla okuduğunuz anda sizi müthiş bir mutluluk kucaklayacak :-)

I have a desire to read Bhagavad-gita again. Although I have many books on the shelve, looking into my eyes and waiting impatiently for my attention, I'll beg some time from them and start to re-read Bhagavad-gita.

Why should I re-read? I've read it not once but many times. To this, Srila Prabhupada came and gave an answer, "Unless one reads the Bhagavad-gita in a submissive spirit, it is very difficult to understand, because it is a great mystery." I dont think I've ever read it submissively, my readings were mostly out of curiosity, suspicion or out of duty. Therefore, I may have some knowledge but where is the realization, the outcome of that mystical science into my daily practical life?

But this is not a very bad situation, submission, being able to give oneself honestly and humbly in surrender is not easily acquired. There are never ending degrees of submissiveness and on each step we have a chance to understand and realize more. Bhagavad-gita is eternally existing and if we engage ourselves in sincerely learning it, by meditating and also applying it into our lives, we will discover our eternal selves.

Will I be able to do this? I dont know... Speaking and writing is easier then doing. I think I am attracted to re-reading it not out of reaching a goal, but just because it gives so much pleasure, I am a very much sense-run person. On the other hand, I'm aware that only by developing my realization I may become a more useful person... (hmm.. seems discovering myself is not my interest) But in any case, once you read submissively, an immense bliss will hug you :-)

Ez a mü nagy rejtély, ezért mindaddig, amíg nem alázatos szellemben olvassuk, rendkivül nehéz megérteni.

megjegyzés

2005-12-07T19:56:00.000+01:00

Yazmayı unutmuşum, ben de bir katilim :-)

I've forgotton to write, I am also a murderer :-)

civilizáció

2005-12-07T09:58:00.000+01:00

"Sizin ülkenizde köpek korunuyor, inek ise öldürülüyor. Köpek insanın en iyi dostu olarak görülüyor, sokağa dışkı ve idrarını yapıyor. Dışkısı, idrarı ve sütü ile en saf inek ise mezbahaya götürülüp yenmek için öldürülüyor. Bu nasıl bir medeniyettir?"
Srila Prabhupada, Letter to Rupanuga, December 7, 1975

Prabhupada, hakikaten bilmiyorum bu nasıl bir medeniyettir. Üstünde her düşünüşümde kendimi çok kötü bir kabustaymış gibi hissediyorum. Lütfen beni bu kabustan dışarı tekmele ki ayakta durabileyim ve bu katillerle dövüşebileyim. Evet, her ne kadar cahil ya da az zekalı olsalar da onlar katildir, öldüren kişi, katil olur.

"In your country the dog is protected, and the cow is killed. The dog is pasing stool and urine in the street, he is considered the best friend of man, and the cow is all pure, stool, urine, and milk, but they are taken to the slaughterhouse and killed for food. What kind of civilization is this?"
Srila Prabhupada, Letter to Rupanuga, December 7, 1975

Prabhupada, I really dont know what kind of civilization is this. Every time I think on it, it feels like I am in a very bad nightmare. Please kick me out of this nightmare so I may stand up and fight with these murderers. Yes, they are murderers no matter how ignorant or less intelligent they may be, one who kills, becomes a murderer.

szivtelen

2005-12-06T20:51:00.000+01:00

Ey Radharanim! Seni seven aşkın ruhları görmekle kalbimi tamamen yitirdim. Beni yakında uzaklara taşıyacak rüzgarda umutsuzca duruyorum. Kuru bir ağaca dönüştüm. Hiçbir sevgiyi barındıramıyorum, kalpsiz bir ruh ile nasıl olacaksın? Sensiz bu ruh nerede olacak?

Oh my Radharani! Seeing divine souls in love with you, I have lost my heart completely. I am hopelessly standing in the wind, soon to carry me away. I have become like a dry tree. I can not contain any love, how will you be with a heartless soul? Where will this soul be without you?

béke

2005-12-06T20:23:00.000+01:00

Tanrı'ya duyulan bu saf sevgi ebedidir.

Bu aşkın adanmış hizmet seviyesine saf sevgiyle ulaşan kişi mükemmel, ölümsüz ve huzurlu olur.

This pure love for God is eternal.

Upon achieving that stage of transcendental devotional service in pure love of God, a person becomes perfect, immortal, and peaceful. (Narada Bhakti Sutra 3-4)

félelmes

2005-12-06T11:59:00.000+01:00

Krişna'yı anlamaya umudum ya da ilgim yok, ama O'nu unutmaktan çok korkuyorum.

I have no hope or interest to understand Krishna, but I am very much fearful to forget Him.

változás

2005-12-05T00:23:00.000+01:00

Kodlarla oynarken bir şekilde kullandığım blog yeni gönderileri almamaya başladı. Bunun üstüne buna geçtim. Umarım seversiniz.

I played with the codes and somehow the blog template i used stopped accepting new posts. So, i changed into this one. I hope you will like it.

kecses lótusz

2005-12-05T00:12:00.000+01:00

bazen mutluluk değişimin yüksek dalgaları altına dalar.

o zaman bir an için,
parlak gün ışığı
mavilere dağılır

ve görebilirsiniz
dans ederek ışıldayan
hava kabarcıklarını

ey pek zarif nilüferler!

arasında dolanan

böylesine anlara hevesliyim
her ne kadar güç de olsa
dalgaların altında nefes tutmak

ey pek zarif nilüferler!

sizleri görmek için, daima nefessiz olmayı diliyorum.

sometimes happiness dives beneath high waves of change.

then for a moment,
bright sun light
diffuses in blues

and you may see
sparkling bubbles
dancing around

o so graceful lotuses!

i am eager for such moments
no matter how hard
it is to hold breath under waves.

o so graceful lotuses!

for seeing you, i pray to be always breathless.

csak Krisna Govinda

2005-12-04T15:00:00.000+01:00

. . . bugün yazamıyorum. Belki de, herşey yazmak için değil.

Hare Hare.. Rama Rama Hare Hare.. . Bhaktivinode dedi ki, iyi de olsan kötü de, mutlu ya da üzüntülü, sadece Krishna Govinda'yı söyle.

Hare Hare . .

. . . i am not able to write today. Maybe, not everything is meant to write.

Hare Hare.. Rama Rama Hare Hare.. . Bhaktivinode said, either good or bad, happy or sad, just chant Krishna Govinda.

Hare Hare . .

ülöö

2005-12-03T16:23:00.000+01:00

martıları seyrediyorum.
oturmuş güneşin batışını izliyorlar
ne düşünüyorlar acaba?

bir zamanlar ben de bir kuştum.
uçmayı hala seviyorum, gözlerimi kapatıyorum ve
dağlar, tepeler, ormanlardan geçiyorum

martı hala oturuyor, ben de.
bugün Prabhupada bana uğradı
sebepsiz merhametini hissettirdi

oturuyoruz, Hare Hare
oturmayı ve düşünebilmeyi seviyorum.

keşke
şu martı kadar kararlı olabilseydim,
kanatlarımla didişmeyi bırakıp
sakince oturabilseydim.

Hare Hare
peki, şimdi biraz capa
Krişna çağırıyor.

i am watching the seagulls.
they are sitting, looking at the sunset
i wonder what are they thinking?

once upon a time i was also a bird.
i still love to fly, closing my eyes
i cross over mountains, hills and forests

seagull still sitting, me also.
today Prabhupada came by
made me feel his causeless mercy

we are sitting, Hare Hare
i do like to sit and being able to think.

if only
i could be as determined as that seagull,
leaving aside scuffling with my wings
sitting in serenity.

Hare Hare
allright, now a little japa
Krishna is calling.

végtelen vágyódó

2005-12-02T08:40:00.000+01:00

Düşündün mü,
neden kuşlar gün ağarmadan şarkı söyler?

yıldızlara bir elveda mı?
güneşe bir selamlama mı?

neden karanlıkta, şarkı söylemek?

hayır, hayır bu şarkı söylemek değil,
hiçbir karanlık neşe vermez.

derin bir ağlama olmalı
onları uyandıran

karanlıkta ve soğukta,
kışın ve yazın

her gün

yıldızları ve güneşi
tutana bir ağlayış

bir ebedi hasret,

Hari'yi bir an görebilmek için
şafak ve karanlığın
ince katmanları altından.

Have you thought,
why birds sing before dawn?

a farewell to the stars?
a welcoming to the sun?

why in darkness, singing?

no, no it is not singing,
no dark brings joy.

must be a deep cry
making them wake up

in dark and cold,
winter and summer

every day

a cry for the One holding,
stars and the sun

an endless yearning,

to catch a glimpse of Hari
beneath the thin layers
of dawn and darkness.

kuş . . . { madár }

köö

2005-12-01T11:49:00.000+01:00

Hoşgörülü ve kızgın olmayı arzuluyorum. Nasıl mı?
Buz gibi akan ırmağın içindeki taş gibi.
Öyle kararlı ki, geriye adım atmaz.
Irmak daima akar,
şeklini yuvarlar ve parlaklaştırır.
Keskin zekası yumuşak bir kalple sarılı.

I am desiring to be tolerant and angry. How?
Like a stone in the ice cold flowing stream.
He is so determined, never steps back.
Stream flows continiously,
making his shape rounded and brilliant.
His sharp inteligence is covered with a soft heart.

vigyázat Hare Hare

2005-11-30T13:46:00.000+01:00

Bazıları sorabilir, bu Gauranga, Hare Hare nedir? Ya da, bazıları düşünebilir, çok az insan anlayabiliyor...

Bu düşmüş kişinin günlüğünü ziyaret ettiğiniz için size alçak gönüllü hürmetlerimi sunuyorum. Adı "Gülümseyen," gülümseyen kişi demek. Bu benim kalbimin konuşması ve o taşmakta; aklım mutlu olsa da olmasa da, o gülümsüyor. Elimde değil. Nasıl oldu bu?

Birkaç yıl önce, aynen sizin şimdi günlüğümü okumanız gibi, garip bir "tanışmam" oldu ve bununla ilgili daha derin birşey kalbimi yakaladı. Daima gülümsüyor ve Hare Hare söylüyorlardı. Çok geçmedi, ben de başladım, Hare Hare. Güzel :-) Hare Hare. Her nasılsa, manevi öğretmenimin önünde yere kapandım, Hare Hare dedim ve o da Hare Hare dedi. Hepsi çok neşeli!! :-) Bana tek sözü Hare Hare söylemeye devam etmemdi, her zaman, her yerde ve koşulda Hare Hare. Biraz matematik de vardı, her gün doğumu ile 1728 defa Hare Hare amanın! Bilmiyorum... saymakta pek becerikli değilim gerçekten.. ve başladım Hare Hare gündoğumu, günduruşu, dünbatımı, aydoğumu, yıldızlar, uyku .. . yürürken, şarkı söylerken, konuşurken ve yazarken Hare Hare.. . açıkçası, duramadım. Bu çok yayılgan ve tehlikeli. Dikkat Hare Hare :-)

Böylece, şimdi de, mantıklı birşeyler yazmaya gayret etsem dahi, o içimden fısıldıyor, Hare Hare. Onun yazılara girmesine izin vermemeli miyim? Hayır, veririm... o çok narin, mutlu ve hep müthiş zevk alıyor, onsuz yapamam. O benim ruhum. O Hare Hare söylüyor, bir tür aşk içerisinde, dünyada eşi olmayan bir tatta.

Bu Hare Hare nedir? Onu, lütfen siz deneyin, söyleyin bir Hare Hare, yine söyleyin, yine söyleyin :-) ben tat ve aşkı bilgisayar harflerinden size ulaştırabilecek bir sihirbaz değilim, egzersiz yapmalısınız. Bugün benim her beden egzersizi için 30kg'a geçmem gibi, öğretmen beni daha çok çalıştırdı.. bunun için şimdi uykuluyum... Hare Hare. Ama kalbim uyumak ya da Hare Hare yerine size bu kelimeleri yazmaya itiyor. Bana bu Hare Hare'nin stadyumlara, büyük konserlere çıkması gerektiğini söylüyor, ve böylece hep beraber dans edelim. Neden olmasın?

Herşey mümkün. Hare Hare söyleseniz de söylemeseniz de, daima sizinle. Hare Hare bizimle konuşuyor, şu anda dahi. Kulaklarımızda bir problem mi var o halde? Belki de.. kalbinizi duymaya çalışın. O orada yaşar, ruhunuzun yanında oturur. Çevremizde ve internette pek çok insanı biliyoruz, ama kendi kalbimizde oturana ne demeli? Bedenimi yatağa atmadan önce, size bir ipucu vereyim... eğer şöyle ya da böyle, az ya da çok Hare Hare'yi bilirseniz, herkes hakkında çok daha fazla bilginiz olur, çünkü Hare Hare bütün kalplerde yaşar. O Mutluluğun kaynağıdır. Sizi mutlu edecek. Hare Hare :-)

Some may ask, what is this Gauranga, Hare Hare? Or, some may think, so few understand...

I'm humbly paying my obeisances to you, visiting this fallen persons diary. It is titled "Gülümseyen" meaning, the smiling one. This is my heart's talk, and she is overflowing, whether my mind is happy or not, she is smiling. I can not help. How has this happened?

Few years ago, just like you are now reading my diary on internet, I had a kind of strange "meeting," but something more deep about it caught my heart. They always smiled and sang Hare Hare. Not long after, I also started Hare Hare. Nice :-) Hare Hare. Somehow, I fell on ground in front of my spiritual master, saying Hare Hare and he said Hare Hare. All so joyful!! :-) His only words to me was to keep on saying Hare Hare, all times, everywhere, in any condition Hare Hare. There were some mathematics going on also, 1728 times Hare Hare with every sunrise wOw! Dont know.. I'm not good in counting really.. so i started Hare Hare, sunrise, sunstand, sunset, moonrise, stars, sleep.. . walking, singing, talking and writing Hare Hare.. . to be honest, I couldnt stop. It is highly contagious and dangerous. Beware of Hare Hare :-)

So, now also, even though I may try my best to write somethings logical, she whispers from within, Hare Hare. Should I not let her come into writings? No, I let... she is so delicate and always so greatly enjoying and happy, I cant do without. She is my soul. She sings Hare Hare, being in some kind of love, taste that has no match on earth.

What is this Hare Hare? That, you try please, say a Hare Hare, say again, say again :-) im not a magician to bring you taste and love from computer letters, you have to exercise. Like, today i changed to 30kg for each body exercise, teacher made me work out more.. so im sleepy now... Hare Hare. But my heart pushes me to write you these words rather then resting or Hare Hare. She tells me this Hare Hare must go up in stadiums, in big concerts, and so we all dance together. Why not?

Everything is possible. Hare Hare is with you all the time, even if you say Hare Hare or not. Hare Hare is talking with us, even now. Somethings wrong with our ears then? Might be.. try to hear your heart. She resides there, sitting near to your soul. We know so many people around us and on internet, but what about that one sitting in our hearts? And before dropping my body on bed, I tell you a hint... if you somehow or other, little or more know of Hare Hare, you will know much more of everyone else because Hare Hare resides in all hearts. She is the source of Happiness. She will make you happy. Hare Hare :-)

Gauranga

2005-11-30T08:12:00.000+01:00

Gauranga yapraklarda belirdi, gülümsüyor :-)

Gauranga appeared on leaves, smiling :-)

Gauranga megjelen falevélen, mosolya :-)

Hare Hare

2005-11-29T08:05:00.000+01:00

serin kumlar
beyaz kanatları kabul etti
bitap ve ıslak
yere serildim

dingin okyanus
kulağıma ulaştı
tatlı ve derin,
Hare Hare

yumuşak kalpler
kanatlarımı tuttu
şarkılarla dalarak
yeşil mutluluğa

cool sands
received white wings
worn and wet,
i lied flat

calm ocean
reached my ear
smooth and deep,
Hare Hare

soft hearts
held my wings
singing and diving,
in green bliss

kanat . . . { szárny }

sóvárgó

2005-11-28T20:36:00.000+01:00

Pek fena değil... beni yürüttüler, bisiklete bindirdiler ve garip duruşlu aletlere oturttular, ayağımı ve sırtımı nereye koyacağımı bilmekte güçlük çektim :) Bir kere kafamı dahi çarptım, öğretmen endişelendi! Oldukça sıkıcı görünüyor ve hissediliyor ama sonra, çok iyi bir meditasyon olduğunu gördüm. Sanırım 10km kadar yürüdüm, bisiklete bindim ve bedenin değişik kaslarını çalıştıran ağırlık egzersizleri yaptım, ama orada tamamıyla komiktim, bana "daha tempolu!" derken benim hareket etmeye devam edebilmem için öğretmenin ağırlıkları düşürmesi gerekti. "Ağırlıkları çarpma!" of of bu zordu.. sonra hızlı yürüyüş ve bana gülümsedi, "Serbestsin" güzel! :)

Bu aletler pek çok şeyi biliyormuş gibi gözüküyor, tutuyorsunuz, söylüyor "daha sıkı tut!" yapıyorum, ama şimdi de, "elini ve barı kurula!" yapıyorum ve bir kalp resmi bana gülümsüyor. Ne harika! Kalp atışlarımı ve diğer pek çok ne işe yaradığını bilmediğim bilgiyi alabiliyor.. her neyse, kalbimin 80-130 arasında gittiğini gördüm... iyi mi? Bilmiyorum :)

Ve şimdi çok önemli bir parça kağıdım var, bana ne olduğumu söylüyor. Boyum ve ağırlığım ölçüldü ve sonra pabuç ve çoraplarımı çıkartıp bir ağırlık cihazına çıkmam gerekti. Ne söylediğini merak ettiniz mi? İşte:

Beden tipi: Standart
Cinsiyet: Dişi
Yaş: 33
Boy: 162cm
Ağırlık: 52.1kg
BMI: 19.9 (boy ve ağırlık oranı)
BMR: 5442kJ
Günlük minimum kalori ihtiyacı: 1301kcal
Impedance: 534
Yağ%: 18.3%
Yağ ağırlığı: 9.5kg
FFM: 42.6 (kas-kemik-su)
TBW: 31.2 kg (toplam su)

... sonuçta, öğretmen bu 9.5kg'lık yağın azaltılabileceğini ve onun yerine kaslara sahip olabileceğimi anlattı. İyi mi?? "Ne demek istediniz?" diye sordum... konuşmaya devam ederek biraz daha kaslı olarak müthiş bir görünümümün olabileceğini, "çok iyi" bir bedenim olduğunu söyledi. Hmm... . peki. Benim 2kg yağ vererek kaslanabileceğimi, ağırlığımın da 50kg olacağını tahmin etti.

Ne yapmalı ki.. benim bu bedenle ilgilenmediğimi bilmiyor, ama çok yardımcı ve sıcak davrandı, zamanla belki ona başka bir "ben neyimi" gösterebilirim :)

Garip . . . bu yaşamımda hiçbir zaman "ben" olarak hissedemediğim bu bedenin pek çok niteliğini sayıp ölçebiliyoruz, ama yine de ruha işaret dahi edemiyoruz. Ben kemikler, sıvılar, kaslar ve yağların arasında bir yerde kayıbım. . . bu beden yapısı sadece benim diğer benzer yapılarla ilişkime yardımcı oluyor. . ve ne yazık ki pek çoğu "ben bu bedenim" diye düşünüyor. Bazen hakikaten kendimi uzaydan gelmiş gibi hissediyorum. Bu bedendeyken dahi, kişi kendi ruhunun farkına tamamen varabilir ve o anda, bir özlem hissi karnına vurur... dönme arzusu; kaslara, kemiklere, yağ ve suya ihtiyacımızın olmadığı evimize dönme.

Not too bad... they made me walk, cycle and sit into many strange looking machines, i was having hard time where to put my leg and back :) i even hit my head once, teacher got worried! It seems and feels very boring but then, I saw its great meditation time also. I gues I walked and cycled about 10km, and did weight exercises working different body parts, but there i was totally funny, teacher had to drop down many weigh pieces till i could move on, as she said "go with more tempo!". . . "dont hit weighs!" oh oh this was hard.. then more fast walking and she smiled, "You are free" nice! :)

These machines seem to know many things, you hold on to it and it says, "hold tighter!" i do, but then it says, "dry your hand and bar!" i do, then a heart picture smiles at me. How wonderful! It is able to get my heart beats and all other data i have no idea what for.. anyway, i saw my heartbeat was going between 80-130.. good? i dont know :)

And now i have a very important piece of paper, telling me what i am. My height and weight was measured and then i had to take off shoes and socks and stand on a weighing device. Are you curious to see what it told? Here:

body type: Standard
gender: female
age: 33
height: 162cm
weight: 52.1kg
BMI: 19.9 (body mass index..height and weight proportion)
BMR: 5442kJ
Minimum daily calory need: 1301kcal
Impedance: 534
Fat%: 18.3%
Fat mass: 9.5kg
FFM: 42.6kg (muscle-bone-water)
TBW: 31.2kg (total water)

... so, teacher said this 9.5kg of fat can be reduced and instead i can have muscles. Great! ?? "how do you mean" i asked.. She then went on, telling me that i can have a greater look if i have little more muscles, that i have quite a "great body." Hmm... . ok. she estimates that i can give 2kg of fat and develop muscles, making my weight 50.

What to do.. she doesnt know i have no interest in this body, but she was very helpful and warm, in time i may help her see another "what i am" :)

Strange . . . we are able to count and measure so many qualities of this body where I have never felt in this life that it is "me" yet, we are not able to even point out to the soul. I am somewhere lost between bones, juices, muscles and fat. . . this body structure helps me only to associate with other similar structures. . and unfortunately most of them think "i am this body." I really feel out of space sometimes. Even while within the body, one can become fully aware of his soul and at that moment, a yearning feeling hits his stomach... a desire to be back, back to our home, where we do not need muscles, bones, fat and water...

életi jog

2005-11-28T09:14:00.000+01:00

Bugün Macaristan parlamentosunda inekleri koruma kanunu için karar verilecek. Eğer kabul edilirse Avrupa'daki ilk örnek olacak, heyecanlıyım :) Siz hiç küçük bir ineğin sevinçle zıpladığını gördünüz mü? Geçtiğimiz ay New Vraja Dhama'da gördüm, ve hep aklımda. Onların da bizler gibi yaşamaya hakları var. Üstelik bizlere karşılık beklemeden süt veriyorlar. Belki biraz oturup düşünmemiz, gerçek sevginin ne olduğunun farkına varmaya ihtiyacımız var. Eğer tabi bizler de sevgiye, mutluluğa özlem duyuyorsak. Sevgili Radharani, lütfen kalplerimizi yumuşat ve tüm canlılara mutluluk verebilmemiz için bizlere yardımcı ol.

Öğlen vakti bir fitness merkezinde koşu testine gireceğim, sağlık kazanmam için verdiğim savaşın bir parçası. Eğer hala canlı olursam, resimlerle geri geleceğim ve acaba Zümmö nerede? Şimdi capa :)

Today there will be decision in Hungarian parliament on cow protection law. If accepted, it will be first example in Europe, (right?) I am excited :) Have you ever seen how a small cow jumps in joy? I saw last month in New Vraja Dhama and it is always in my mind. They have the right to live like we do. Besides, they give us milk without asking anything in return. Maybe we have to sit abit and think, we need to realize what is real love. If of course, we are also longing for love, happiness. Dear Radharani, please soften our hearts and help us bring happiness to all living entities.

Noon time, I will go into a running test in a fitness center, a part of my fight to gain health. If I'm still alive, will come back with pictures and where is Zümmö i wonder? Now chant :)

Én Zümmö vagyok

2005-11-27T20:20:00.000+01:00

Bugün ekadasi, yıldızlar göğe yayılmış uyumla dans ediyor olmalılar. Rüzgar yeşil otların arasından kayıyor, ağaçlara hızla tırmanarak yaprakları ürkütüyor, havaya zıplayıp salınarak yere iniyorlar. Hare Krişna, Hare Krişna...yumuşak ve uykulu, öğlen capamı mırıldanıyorum, kucağımda sıcak su torbası, mendil, başımda geçirdiğim gribin ağırlığı, gözlerim güneşin ışıldattığı yapraklara dalıyor. Rama Rama Hare Hare...

Rüzgar da yanıtlıyor, "Hari Hari. . ." Krişna Krişna Hare Hare... "Hari Hari! . . ." Rama Rama

Derken aniden bu tatlı alışveriş şiddetli hapşırığımla kesiliyor,

"Haaaaaaaaaaaapşu!"

"Hari Hari!! Gouranga!" diye ufak bir ses yineliyor.

İrkiliyorum, bu da kim diye bakınıyorum ama evde benden başkası yok, ateşim var sanırım...

"Baksana sen! Haribol!" bu sefer cılız sesi sert çıkıyor, sanırım kızdırdım.

"Ama sen kimsin göremiyorumki!" dedim.

Şişko bir arı kalın bir vızılıtıyla kulağımdan aşağı hızla inip camın önünde yalpalayarak durdu. Ter içinde ve telaşlı bir hali vardı, gözlüklerini indirerek bana baktı ve saatini gösterdi,

"Geciktim, derhal gidiyoruz!"

Gözlerime inanamadım, kulağıma ise hiç... Capa malamı yokladım, hala elimde, Hare Krişna Hare Krişna, Krişna Krişna Hare Hare, ama nafile, bu şişko arı hala önümde ve giderek sabırsızlanıyor, yukarı aşağı debelenerek bana saatini gösteriyor,

"Hadi ama!"

... sakin olmalıyım. Kibarca sordum,

"Nereye gidiyoruz?"

Sırtını cama yaslayarak cebinden uzun bir defter çıkarttı, kaba hareketlerle sayfaları çevirmeye başladı... ve sanki çok önemli bir duyuru yaparmışcasına,

"2005 yılı Kasım ayının 26'sı gece yarısında, siz, bir arzuda bulunmuşsunuz"

Gözlerim hayretle açarak dinlemeye devam ettim,

"ayaklarınızın yeşillere değmesini, gözlerinizin tepeleri görmesini, kulaklarınızın tatlı ses..vs. vs. bu siz değil misiniz anne adi?"

Ağzım açık bakakaldım...

"Sanırım benim, ama.."

"Ama, ama... anne adi, artık gitme zamanı!"

Bu inanılmaz birşey, karşıma şişko bir arı dikilmiş bana meydan okuyor, o şiiri yazdığım doğru ama neden, nereye... ve

"Nasıl gideceğiz?" diye kendimi tutamayıp merakla soruyorum. Gülümseyerek,

"Sırtıma atlayacaksın, seni götüreceğim," dedi

Hmm.. işte şimdi durumumun hakikaten ciddi olduğuna inandım..

"Ha ha hah HAA" diye kesik kesik güldüm ve capama sarılıp gözlerimi yumdum, Hare Krişna Hare Krişna Krişna Krişna Hare Hare, "Hari Hari! . . ." Hare Rama Hare Rama Rama Rama Hari Hari, Hare Krişna

"Hari Hari!! Bak sen ne yaparsan yap, şimdi gidiyoruz tamam mı?" Hare Hare...

"Zorla mı?" diye soruyorum, gözlerimi açmadan.

"Sen arzulamışsın ve geçişin onaylanmış, daha ne istiyorsun ki? Hem benim daha çok işim var!"

Bu sefer gerçekten sinirliydi, ve komik :) ... Rama Rama Hare Hare, Hare Krişna.. içimi çekip yanıt verdim,

"Bak ben hastayım, öyle sırtına filan atlayacak halim yok, sen dilediğin yere git, ben capama devam edeyim, hem senin adın ne?"

Gözlüğünün camını itinayla silerken şişko gövdesinin çıkardığı sesten pek farklı olmayan bir sesle,

"Adım Zümmö" dedi.

"Haaaa haa!" hmmm çok da gülemedim, ciddi bakıyor! Hare Krişna Hare Krişna, Krişna Krişna... sevgili Krişnam, bana tatlı rüyalar ver lütfen! Gözlerimi yumdum ve Zümmö'yu unutmak üzere başımı geriye yasladım... Rama Rama.. .. tatlı, hep tatlı esintiler var.. Hare Hare.. sanki yıldızlara ulaşırmış gibi.. hafif ve serin uyudum.

~ ~ ~ ~

Today is ekadasi, stars must be dancing in harmony, spread out in sky. Wind is sliding through the green grass, running up the trees fastly, making the leaves frightened, they jump and sway down on earth. Hare Krishna, Hare Krishna... soft and sleepy, I murmur my noon japa, hot water bottle, handkerchief on my lap, heaviness of the cold I'm having on my head, my eyes diving into the sun touched glittering leaves. Rama Rama Hare Hare...

Wind also replies, "Hari Hari. . ." Krishna Krishna Hare Hare... "Hari Hari!. . ." Rama Rama..

Suddenly this sweet exchange is cut with my violent sneeze,

"Aaaaaaachooooooo!"

"Hari Hari!! Gouranga!" repeats a little voice.

I get startled, look around home thinking who this is, but there is no one else but me, I think I have fever...

"Hey You! Haribol!"

This time, the thin voice comes roughly, I guess I got him angry.

"But who are you, I can not see!" i told.

A fat bee flied fastly over my ear rolling down in front of the window and stopped. Sweating and seemed to be in hurry, he took down his eyeglasses and looked at me showing his clock,

"I am late, we are going immediately!"

I couldnt believe my eyes, and to my ears, not at all... checked my japa mala, it is still in my hand, Hare Krishna Hare Krishna, Krishna Krishna Hare Hare, but useless, this fat bee is still in front of me and he is getting more and more impatient, shows me his watch floundering up and down.

"Come on!"

... I must be calm. I asked politely,

"Where are we going?"

Leaning his back against the window glass, he took out a long notebook from his pocket, started turning its pages in a puffed up way... then he spoke out as if he is giving an announcement,

"On the year 2005, month of November, 26th midnight, you, have requested a desire."

I continued listening while my eyes opening in amazement.

"..your feet to touch the earth, your eyes to see the hills, ears to hear sweet sound... etc. etc.. is this not you, mother adi?"

I stood in astonishment, my mouth open...

"I think it is me, but..."

"But, but... mother adi, now its time to go!"

This is unbelievable, a fat bee challenges, standing in front of me.. it is true that I wrote that poem but why, where... and

"How are we going?" I couldnt hold myself and asked out of curiosity.. He smiled,

"You will jump on my back, I will take you."

Hmmm... see now, I believe my condition is really very serious...

"ha ha hah HAA" i laughed with gasps, hugged my japa and closed my eyes, Hare Krishna Hare Krishna Krishna Krishna Hare Hare, "Hari Hari! . . ." Hare Rama Hare Rama Rama Rama Hari Hari, Hare Krishna

"Hari Hari!! Hey, whatever you do, now we are going, ok?"

Hare Hare... "With force?" i ask, without opening my eyes.

"You desired and your passage is approved, what else do you want? Besides, I have many more things to do!"

This time, he was really angry and funny :) ....Rama Rama Hare Hare, Hare Krishna.. i sighed and replied,

"Look, I am sick, I have no strength to jump on your back, you go wherever you want, I continue my japa.. and by the way, what is your name?"

Cleaning his eyeglasses with great care, he voiced a name rather indifferent then his fat body's noise,

"My name is Zümmö."

"Haaaa ha!"

Hmmm, I couldnt laugh much, he looks serious! Hare Krishna Hare Krishna, Krishna Krishna... my dear Krishna, please give me sweet dreams! I closed my eyes and rested my head back, to forget Zümmö.... Rama Rama.. ..sweet, there are always sweet breezes.. Hare Hare.. as if reaching to the stars.. i slept lightly and cool.

igazi szerelem

2005-11-27T12:48:00.000+01:00

"Krişna sana delice tutulmuş,

her sabah sana güneşi ve her bahar çiçekleri veriyor."

bu sabah deli olduğumu düşünmüştüm, ama... henüz değil! :-)

"Krishna is crazy about you,

gives you the Sun every morning and flowers every spring."

i had thought this morning that i am crazy, but... not yet! :-)

nélküled

2005-11-26T22:56:00.000+01:00

şehirde, kayıbım.

yürüyorum, ama ayaklarım değemiyor
yumuşak yeşillere.

bakıyorum, ama gözlerim göremiyor
dingin tepeleri.

dinliyorum, ama kulaklarım duyamıyor
Senin tatlı sesini.

daha da kayıbım
gece,

göğe bakıp
içimi çekiyorum,

yıldızlar nerede?
sevgili Ay, neredesin?

Burada nasıl yaşayabilirim

Sensiz ?

in the city, i am lost.

i walk, but my feet cannot touch
the soft greens.

i look, but my eyes cannot see
the calm hills.

i listen, but my ears cannot hear
Your sweet voice.

i am lost more
at night,

gazing up to sky
i sigh,

where are the stars?
where are you, dear Moon?

how may i live here

without You?

halászat

2005-11-26T14:15:00.000+01:00

Güneşte uzunca yürüdüm. Sanırım sevgili ağrım boğazıma yerleşti ve hafif ateşim var ama yine de yürümek her zaman keyifli. Bu fotoğrafı çektim, İstanbul'da boğaz kıyısı daima gezinen ve balık tutan insanlarla dolu. Aklımdan şu sarı şapkalı adama yanaşıp konuşmak geçti ama pek enerjim olmadığından izlemeyi tercih ettim. Çok fazla zaman almadı, ara ara epey balık tuttu. İçim hep hayıflanıyor, bu nasıl bir zevktir?? Küçük bir çocukken bir iki defa beni gölde balık avlamaya çağırmışlardı, neden bilmiyorum ama büyük bir nefretle red etmiştim. İstanbul oldukça çok balıklı, üstünde durmaya değebilir, bakalım neler olacak... mademki bu adamla konuşamadım, sizlere komik bir animasyon göstermek istiyorum, evet ben çizgifilm izlemeyi çok severim :) İndirmek için çok küçük dosya, ama kocaman güleceksiniz :) :)

I walked in the sun quite alot. I think my dear ache settled up on my throat and I have little fever, but walking is always pleasing. I took this photo, Bosphorus coast in Istanbul is always frequented with wandering and fishing people. Approaching and talking to that man with the yellow hat came to my mind but I prefered to watch him as I didnt have much energy. It didnt take much time, he caught quite alot of fish. My heart cries out, what a pity! What kind of a pleasure is this?? When I was a small kid, I was called going for fishing on a lake, I dont know why but I had rejected with strong dislike. Istanbul is quite fishy, might be good to ponder on, lets see what comes... as I couldnt talk with this man, I would like to show you a funny animation, yes I do love to watch cartoons :) Very small size to download, but you will laugh big
:) :)

gyöözelem!!

2005-11-25T21:14:00.000+01:00

tamam... güreşten döndüm. Zafer!! Ben kim miyim? :) korkmayın, hala adi radhika. Bir hafta ve iki uzun huzursuz gece, inanılmaz derecede gülünç uyku pozisyonları, sıçramalar ve yürüyüşlerden sonra bu öğlen saat 13 sularında sırt ağrısı kayboldu. Ama şimdi garip hissediyorum... onsuz ne yapacağım? (hahaahah!!) Belki de yatak odasında bekliyordur... Şimdi capa yapacağım, epeyce! Bu capa mala, zikir tesbihi, insanoğlunun elindeki en kuvvetli silah. Yumuşak ve hoş seslidir. Öyle ki, kalbinizi derinden etkiler. Kendinize geldiğinizde vurulduğunuzu anlarsınız. "BANG" Ölü değil henüz! Ama, canlı ve korkusuz.

denemeye gidiyorum.. .

ok... back from wrestling. Victory!! Who am I? :) dont be afraid, still adi radhika. After one week and two long restless nights, incredibly funny sleeping positions, jumps and walks, this noon at about 1am, backache disappeared. But now feels strange... what will i do without him? (hahaahah!!) Maybe he is waiting in the bedroom... Now I will do japa, quite alot! This japa mala, chanting beads is the strongest weapon man has in hand. It is soft and very nice voiced. So much so that, it effects your heart from deep inside. When you come to yourself, you see you are shot. "BANG" Not dead yet! But, alive and fearless.

I'm going to try it.. .

korkusuz . . . { bátor }

Govardhan Lal

2005-11-24T15:08:00.000+01:00

Öylesine değersiz birisi olmama rağmen, sırt ağrısı benden mutlu gibi, ve ben onunla alçak gönüllü, hoşgörülü ve mutlu olmayı öğreniyorum. Kaçınılmaz olarak zayıf düşüyor ve sınırlanıyorum, yine de içimde, derinlerde aynıyım, enerji dolu ve yerinde durmaz.

Yoga-ksemam vahami aham, onların ihtiyaçlarını giderir, ve sahip olduklarını korurum. Düşünmeme ve imdadıma yetişen bu küçük not defterini ve kalemi yanımda taşıyorum. Ama en tatlı ferahlık daima kutsal isimlerin zikri ve şarkılarında, Hare Krishna Hare Krishna Krishna Krishna Hare Hare Hare Rama Hare Rama Rama Rama Hare Hare. Ey Rab Hari! Görünüşte bir ıstırap olan bu durum Senden bir armağan. Aksi halde, nasılda Seni düşünebilirdim?

Ciddileştim, düşünüyorum, ya şimdi ölsem, nasılda hepinize "Ben iyiyim, lütfen gülümseyin! :)" diyeceğim? Ya da, sizlere ne bırakacağım?

Oo! Harika! Tam şimdi Radhe Shyama, Govardhana Lal (Türk gününden) ve Srimati Tulasi Maharani'nin resminin bulunduğu zarfı buldum. Heryerde aramıştım ve Onları kaybettiğimi düşünüyordum ama Onlar daima benimle bu not defterinin içindelermiş! Ortaya çıkmak için komik zamanlama! :) Hepiniz Govardhana Lal'ı mutlaka görmelisiniz. New Vraja Dhama'dan ayrılmadan hemen önce bir mataji (anne) bana Govardhana Lal'dan bir maha (bir küpe) verdi, şimdi capa malamı (tesbih) taşıdığım capa çantamda asılı. Evet, lütfen NVD'yi ziyaret edin ve Govardhana-Lal'ı görün. Bu benim sizlerden isteğim, O sizin kalbinize inanılmaz mutluluğu getirecek, en derinden, öyle çok ki, zıplamaya başlayacaksınız ve dans edeceksiniz. Govardhana-Lal'i görün.

Belki, yavaş yavaş, her günü sanki yaşamımın son günüymüş gibi yaşamanın nasıl olduğunu anlamaya başlayacağım. Bunun için bedensel acı içinde olmamıza gerek yok, ama bu elbette yardımcı. Ölüm hepimizi bir gün ziyaret edecek. Onu ne kadar iyi ağırlayabileceğim? O günü büyük bir kutlama yapabilmeyi istiyorum, hem kendi kalbimde, hem de hepinizin kalplerinizde.

Although I'm such a worthless person, it seems the backache is happy with me, and I'm learning to be humbler, tolerant and happy with him. Inevitably, I'm becoming weak and limited, yet inside, deep inside, I'm the same, full of energy and restless.

Yoga-ksemam vahami aham, to them I carry what they lack, and preserve what they have. I carry with me this small notebook and a pencil, helping me meditate and find relief. But the sweetest relief is always in singing and chanting the holy names, Hare Krishna Hare Krishna Krishna Krishna Hare Hare Hare Rama Hare Rama Rama Rama Hare Hare. O Lord Hari! Seemingly a suffering, this condition is a great gift from You. Otherwise, how else I would be able to think of You?

I've become grave, thinking that what if I die now, how would I be able to tell you all, "I'm very well, please smile! :) " or, what will I be leaving to you all?

Oh great! Just now I found the envelope with pictures of Radhe Shyama, Govardhana Lal (from Turkish day) and Srimati Tulasi Maharani. I've been looking everywhere and thought I lost Them but They were all the time with me inside this notebook! Funny timing to appear! :) You should all see Govardhana Lal. Just before leaving New Vraja Dhama, a mataji gave me a maha (an earring) from Him, now its hanging on my japa bag where I keep my chanting beads. Yes, you please visit NVD and meet Govardhana-Lal. This is my request, He will bring incredible happiness to your heart, from deep inside, so much so that you'll start jumping and dancing. See Govardhana Lal

Maybe, gradually, I'll come to understand how it is to live each day as if it is the last day of my life. For this, we dont need to be in bodily pain, but it surely helps. Death will visit all of us one day. How well will I be able to host him? I'd like to make that day a great celebration, both within my heart and within all of your hearts.

alçak gönüllü . . . {alázatos}

hoşgörülü . . . { türelem}

tehén védelem

2005-11-23T20:00:00.000+01:00

Hey! Harika resimlerime bakmaya ne dersin?

www.betterphoto.com/gallery/dynoGall2.asp?catID=476&style=

Hey! What you say to take a look at my great pictures?
Hé! Szeretnél nézni nagyon jó a képem? { ...nem tudok :-( }

"İnekleri koruma konusuna gelince, et yiyenler protesto edeceklerdir, ama onlara yanıt olarak söyleyebiliriz ki, Krişna ineklerin korunması üstünde durduğundan et yemeye eğilimli olanlar domuz, köpek, keçi ve koyun gibi önemsiz hayvanların etlerini yiyebilirler, ama ineklerin yaşamlarına dokunmamalılar, çünkü bu insan toplumunun ruhsal gelişimini yıkıcıdır."

"In the matter of protecting the cows, the meat-eaters will protest, but in answer to them we may say that since Krishna gives stress to cow protection, those who are inclined to eat meat may eat the flesh of unimportant animals like hogs, dogs, goats and sheep, but they should not touch the life of the cows, for this is destructive to the spiritual advancement of human society." Srila Prabhupada, Srimad Bhagavatam, 9. 15. 25

şimdi 360'dayım . . . now I'm in 360 . . . most en 360 vagyok:

http://360.yahoo.com/radhey_0_radhey

reménytelen helyzetben is remél

2005-11-22T22:16:00.000+01:00

bugün bu nektarlı satırları bulduğumda kalbimin çaresizlikle konuştuğunu hissettim...

Ne Krişna'ya sevgim var, ne de Krişna'ya sevgimi geliştirecek sebeplere -yani duymaya ve zikretmeye. Ve kişinin daima Krişna'yı düşündüğü ve O'nun nilüfer ayaklarını kalbine yerleştirdiği bhakti-yoga süreci de ben de yok. Felsefi bilgi ya da dindar işlere gelince, kendimde böyle faaliyetleri yapabilme fırsatını hiç görmüyorum. Ama bunların da üstünde, iyi bir ailede dahi doğmuş değilim. Bu nedenle, sadece Sana dua etmeliyim, Gopijanavallabha [gopilerin koruyucusu ve sevgilisi olan Krişna]. Sadece umuyor ve diliyorum ki şu veya bu şekilde Senin nilüfer ayaklarına yaklaşabileyim, ve bu umut bana acı veriyor, çünkü yaşamın bu aşkın amacına yanaşmakta kendimi epey yetersiz buluyorum.
-Srila Rupa Goswami, Bhakti-rasamrita-sindhu, NOD, p. 137

finding these nectarian lines today, I felt my heart spoke out in vain...

I have no love for Krishna, nor for the causes of developing love of Krishna -namely, hearing and chanting. And the process of bhakti-yoga, by which one is always thinking on Krishna and fixing His lotus feet in the heart, is also lacking in me. As far as philosophical knowledge or pious works are concerned, I dont see any opportunity for me to execute such activities. But above all, I am not even born of a nice family. Therefore I must simply pray to You, Gopijanavallabha [Krishna, maintainer and beloved of the gopis]. I simply wish and hope that some way or other I may be able to approach Your lotus feet, and this hope is giving me pain, because I think myself quite incompetent to approach that transcendental goal of life.
-Srila Rupa Goswami, Bhakti-rasamrita-sindhu, NOD, p. 137

édes-keserú cukorka

2005-11-21T21:35:00.000+01:00

Dün gece pek uyuyamadım... sevgili sırt ağrım geldi, uzunca konuştuk, yine de tam anlayamadım nasıl gelip gittiğini :-) Bu arada, saat 1 sularında cep telefonuma arkadaşımdan mesaj geldi, "Oğlum oldu!" Harika! dedi aklım, ama ben ağrımla beraber gülümsesem mi, ağlasam mı bilemedim. Bu hayat, tatlı-acı bir şekerleme gibi. Ağrının gevezeliğine dayanamadığımdan kalktım, bir iki saat mektup yazdım. Sabah arkadaşımı aradım. Hastanedeymiş, çok sevimli ve sağlıklı oğlunu anlattı, hamileliğinde ona hep Hare Krişna mantrasını söylemiş, şimdi de söylediğinde çok mutlu oluyor, hemen sakinleşiyormuş. Ne güzel! Bu mantranın aşkın etkisini sözlerle ifade etmek faydasız, ama deneyenlerin hepsi mutluluk içerisinde, yeni doğan bebek dahi. Ve bu bebek çok, ama çok talihli :-)

I couldnt sleep much last night... my dear backache payed a visit, we talked long, still, I couldnt understand how he comes and goes :-) Meanwhile, at about 1am, an SMS came to my mobile, "I got a son!" Wonderful! said my mind, but I with ache, I couldnt decide to smile or to cry. This life, is like a bitter-sweet candy. I coundnt stand ache's chatter, got up and wrote a letter for few hours. I called my friend in morning. She was in hospital, told me about the sweet and healthy son. She sang him Hare Krishna mantra during her pregnancy, and now when she sings, he gets very happy and calm immediately. How nice! It is useless to express the transcendental effect of this mantra in words, but those who try are all in happiness, even the new born baby. And this baby is very, very fortunate :-)

ağrı ... { fáydalom } ağrımak ... { fáyni }

gülümsemek ... { mosolyog } ağlamak ... { siirni }

tatlı ... { édes } acı ... { keserú }

bebek ... { baba } talihli ... { kedvezöö }

blop blooup..

2005-11-20T21:13:00.000+01:00

Bugün öğleden sonra saat 14:30 gibi boğaza doğru yürüdüm ve bu fotoğrafı çektim. Pek renkli bir resim değil biliyorum, ama artık sanırım kış geldi. Kış aylarında bulutlar bizi çok seviyor, hiç ayrılmıyorlar, hatta ara sıra alçalıp tamamen şehri kucaklıyorlar. Sanırım öylesine mutlular ki, daima gözyaşları içindeler... ve ben de!! Bu duruma hep iyimser bakmaya çalışıyorum, ama işin gerçeği bazen üç ay boyunca güneşi görmüyoruz ve yağmur daima çiseliyor. Buralı olmadığımdan tüm İstanbullular gibi bir şemsiye edinmeyi hep red etmiştim, sanırım belki bu kış teslim olacağım :) Aklıma Hindistan'daki muson ayları geliyor... Orada da güneş ortadan kayboluyor, ama önemli farklar var. Burası daima soğuk, orası ise daima sıcak. Bir de, orada sanki saatle ayarlanmış gibi aynı zamanlarda kova kova yağmur inerken, burada ince ince, daima iniyor. Aslında bu garip bir his veriyor... yağmur damlaları sanki görünmez ipliklerle havada asılmış gibi. Sonuç? blop blooup.. bloouuop blop blop bloouOOUuuup.. . . kendimi bir balık gibi hissediyorum. Bununla beraber, tatlı bir tesellim var, na cainam kledayanty apo, ruh sudan hiçbir zaman nemlenemez!! :)

This afternoon at about 14:30, I walked to bosphorus and took this picture. I know it is not much a colorful one, but I think winter has arrived. In winter months, the clouds like us alot, they never leave, even sometimes they descend and hug the whole city. I guess they are so happy, they are always in tears... and so I!! I try to look at this situation positively, but the reality is that sometimes we never see the sun three months and rain drizzles continiously. As I am not from here, I've rejected to get an umbrella like all people of Istanbul has, I think this winter I will surrender :) India's monsoon months come to my mind... There also, the sun disappears, but there are important differences. Here it is always cold, there is always hot. And also, there rain comes strongly at same times as if set by a clock, here it comes thinly, always. Actually, this gives a strange feeling... rain drops are like hanging in air with invisible threads. Result? blop blooup.. bloouuop blop blop bloouOOUuuup.. . . i feel myself like a fish. Nevertheless, I've got a sweet solace, na cainam kledayanty apo, soul can never be moistened by water!! :)

su ... { viiz } ay ... { hónap } balık ... { hal } kış ... { tél }

şemsiye ... { esernyöö} sıcak X soğuk ... { meleg X hideg }

şehir ... { város } yağmur ... { esöö } damla ... { csöpp }

narancssárga papir

2005-11-19T19:33:00.000+01:00

Bir aralar epeyce şiir yazardım ve sevdiğim bir dostum bunları atma,
benim için bir defterde tut demişti. Bugün bu defteri ortaya çıkardım, epey
ilginç geldi! :) Arşivleme kabiliyeti ve isteğine sahip olmadığımdan defterin
sonuna kalın bir tutam kağıdı sokuşturmuşum... yırtık, renk renk,
karalanmış ve bir kısmı da iş notları ile bir arada. İşte oradan turuncu bir
not kağıdında düşlemiş olduğum şiiri sizlerle paylaşmayı istedim:

Krişna!

Ben küçük bir tohumum,
oraya buraya atılan
denizlere, dağlara, göğe..

Bir damla suyum,
etrafa yayılan
bulutlara, nehirlere, toprağa..

Ancak Senin sıcaklığın ve ışığınla
Bir gün yerleşebilir,
nefes almaya başlayabilirim.

Rüzgara karşı durup
gülümseyerek,
çiçekler verebilirim.

Mutluluk içindeki
tatlı çiçeklerim
rayihalarını Sana yollayabilir.

Some time before, I used to write quite alot of poetry and a dear friend told me "dont throw away, keep them in a notebook for me." Today I took out this notebook, it is pretty interesting! :) As I dont have a talent or desire to archive, I had squeezed a thick amount of papers into the back... torn, colorful, crossed out and some together with bussiness notes... Here is a poem I wanted to share with you, dreamt unto an orange colored small note paper:

O Krishna!

I am a tiny seed,
being thrown around
seas, mountains, sky..

I am a drop of water,
being scattered around
clouds, rivers, earth..

One day, I may settle only
by Your warmth and light,
then I may start,
to breath.

Standing against the wind
with a smile,
I may give flowers.

My sweet flowers
in happiness,
may send You sweet aromas.

şiir ... { vers } deniz ... { tenger } dağ ... { hegy } gök ... { ég }

bulut ... { felhöö } nehir ... { folyó } toprak ... { föld }

çiçek ... { virág } rayiha ... { aroma } vermek ... { adni }

a big HUG to whom tells me where the "i" with long line on keyboard :-)
(I use a laptop keyboard) hmm... .. but this will be unfair so a big hug to you all now!

imádkozok

2005-11-18T23:20:00.000+01:00

Ey Sevgili Radhey!

Bugün kesinlikle zehirlendiğimi ve tedavisinin olmadığını düşündüm. Sana Seni sevdiğimi söyleyerek aptalca yanılsadım. Ama eğer azıcık sevgim olsaydı burada daha fazla duramazdım. Bir bekleti ya da niyet olmadan karşılıksız verilen o tatlı sevgi Sen şefkatle sebepsiz merhametini bağışlamadan kalbimde hiçbir zaman beliremez. Senin sevgin herşeyi mümkün kılar. Yine de, Senden özür dileyerek zehirlenmiş olmayı tercih ediyorum, çünkü ıstırap çeken bu kadar çok canı görünce uzaklaşamıyorum.

Sevgili Radharanim, Senin merhametin tüm mucizeleri getirir. Sana yalvarıyorum, lütfen beni zehirlenmiş, bir aptal olarak tut, ve şefkatini tüm annelerimize, ineklere bağışla. Onların mutluluğu bizlerin gerçek mutluluğu. Onların daha fazla katledilmemelerini diliyorum. Bunun her gün olduğunu bilerek ben nasıl yaşayabilirim? Bu nedenle, aklımı yitirdim ve bir aptal oldum. Şimdi sadece Senin şefkatini dileniyorum ve başka birşey istemiyorum.

O Dear Radhey!

Today I thought I certainly must be poisoned and there is no cure. I am foolishly illusioned, telling that I love You. But if I had only a little bit of love, I wouldnt be able to stay here any longer. That sweet love, where one gives without any expectation or motive, can never manifest in my heart unless You kindly bestow Your causeless mercy. Your love makes everything possible. Yet, I prefer to be poisoned, asking Your forgiveness because I am unable to move away, seeing so many suffering souls.

My dear Radharani, Your mercy can bring all miracles, I am begging You to please keep me poisoned, a fool, and bestow Your kindness onto all our mothers, cows. Their happiness is our real happiness. I wish that they are no longer slaughtered, knowing this is happening everyday, how can I live? Therefore, I have lost my mind and became a fool. Now, simply begging Your mercies and wanting no more.

Her çeşit hayvanı öldürmenin içinde, inek öldürmek en kötüsüdür, çünkü inek bize süt temin ederek her türlü memnuniyeti verir.

Of all kinds of animal killing, the killing of cows is most vicious because the cow gives us all kinds of pleasure by supplying milk.

Valamennyi állat közül a tehén elpusztitása a legnagyobb bún, mert a tehén azzal, hogy tejet ad, nagy szolgálatot tesz az embereknek.
[Bg. 14.16]

hayvan ... {állat} inek ... {tehén} süt... {tej}

öldürmek ... {megölni} dua etmek ... {imádkozni}

vegsó fegyver

2005-11-17T21:56:00.000+01:00

Peki... teslim oluyorum. Yoruldum. Neden? Buraya ait değilim. Ruh ebedi. Ama huzurluyum ve duyuyorum:

"Mutluluğu veya rahatsızlığı, kazancı veya kaybı, zaferi veya mağlubiyeti düşünmeksizin savaş uğruna savaş..."

Nasıl? Daima Hare Krişna şarkılarını söylüyorum :-)

All right... I surrender. I'm tired. Why? I do not belong here. Soul is eternal. But I am peaceful and I'm hearing:

"Do thou fight for the sake of fighting, without considering happiness or distress, loss or gain, victory or defeat..."

How? I'm always singing Hare Krishna songs :-)

Nagyszerú... {?} Fáradt vagyok. Miért? Nem vonatkozólag ide. A lélek örök. De békés vagyok és hallánok:

"Harcolj a harc kedvéért, s ne gondolj boldogságra szomorúságra, nzereségre vagy veszteségre, gyózelemre vagy vereségre!..."

Hogy? Örökké a Hare Krsnát énelkelyok :-)

vegsó ... {nihai} fegyver ... {silah}

boldog vagyok ... { mutluyum } jól van! :-)

ez egy jó nap volt

2005-11-16T15:26:00.000+01:00

Bugün güzel bir gündü ve şimdi güneş batıyor. İlginç, batıyor kelimesi Türkçe'de acıyla yakın ilişkide, sanki güneşin kayboluşu bizlere acı veriyor. Ancak doğumu ve batımı olmayan sabit bir güneşimiz olsaydı, bugün güzel bir gündü de diyemezdik. Var olan herşeyde bir anlam gizli. Bugün güzeldi, çok uzaklardaki öğretmenimden mektup aldım, fiziksel ayrılığın yaşamda farklı bir yeri olduğunu düşündüm, gerçekte bu ayrılık daha değerli olan manevi yakınlığı besliyor. Birazdan toparlanıp Istanbul'a doğru yaklaşık beş saatlik otobüs yolculuğuna çıkacağım, sanırım bu gece tatlı ay bizlerle :-)

This was a nice day and now the sun is setting. Interesting, in Turkish, the word "setting"s meaning is in close relationship with pain, as if setting of the sun gives us pain. But if we had a permanent sun without rising and setting, we wouldnt be able to say this was a nice day. There is a hidden meaning under everything existing. Today was nice, I received a letter from my teacher living very far away. I thought physical seperation has another place in life, and in reality, feeds the more important spiritual closeness. Soon I will packup and start a nearly five hour journey to Istanbul, I think tonight sweet moon is with us :-)

nap ... {güneş} hold ... {ay}

60m2

2005-11-15T22:20:00.000+01:00

Pek çoğumuz için lüks gelebilir ama bir an için düşünün ki kendinize 60m2'lik bir ev yapma fırsatınız oldu. Gerçekleştirmek için hayal etmeye nasıl başlardınız? Bugün ailemle bu konu üstünde durduk ve babam hoş bir benzetme yaptı, ev aynen elinizi saran bir eldiven gibi olabildiğinde kendinizi mutlu hissedebilirsiniz. Evimi hayal etme çabam gerçekte kendi iç dünyama bir yolculuk ve ne denli kendime yakınsam, ortaya çıkacak evim de beni o denli mutlu edecek. Sadece teknik detay ve kullanılabilirlik ihtiyaçlarımızı gideremiyor, çünkü bizler fiziki bedenlerimiz değil, manevi varlığı; değerleri ve arzuları olan varlıklarız. Bu hassasiyeti taşıyan ev kendimiz gibi kişilikli, yaşayan ve başkalarına da duvar, kapı ve pencerelerin ötesinde hisler verebilen bir ortam olmaya başlıyor. Ev, sadece soğuktan barındığımız bir yer değil, ruhumuzun farkına varmamıza yardım eden, bizlere her sabah uyandığımızda mutluluk, ilham verebilen, yumuşak bir eldivene dokunabilişimiz gibi yüreğimizle ilişki içinde olan bir yer. Evin hayali epey uzun sürecek galiba... :-) ama sanırım bu hayali yaşamın pek çok küçük alanında kurmaya ve nasıl yaşadığımı görmeye çalışabilirim. Acaba yüreğim ne kadar benimle?

To many of us it may be a luxury, but just think a moment that you have an opportunity to build a 60m2 home for yourself. How would you start dreaming to make it real? Today I talked with family on this matter and my father made a nice analogy, when home can become just like a glove covering your hand, you can feel happy. My effort to dream a home is infact a journey into my innerself and the more I am closer to myself, the more happier that appearing home will make me. Simply technical details and usability cannot satisfy our needs, because we are not physical bodies, we are spiritual beings; entities with values and desires. A home carrying such sensitivity becomes alive with personality like ourselves and also becomes an athmosphere that gives others feelings beyond walls, doors and windows. Home is not only a place where we take shelter from cold. It helps us to become aware of our soul, able to give inspiration and happiness when we wake up every morning, it is a place in close relationship with our hearts like we are able to touch the soft glove. I guess dream of a home will take quite long... :-) but I think I may work this dream in many small areas of life and try to see how I live. I wonder how near is my heart to myself?

kesztyüü ... {eldiven}

dans

2005-11-14T19:22:00.000+01:00

Dışarıya bakıyorum. Doğa sessiz bir yangın içinde, yeşiller sarıya, sarılar da kırmızıya dönüşmüş, uçuşuyor. Yaprakların dili yok ama zamanın akışındaki tatlı dansları devamlı ilerleyen değişimi fark ettirmeye yeterli.

İçeriye bakıyorum. Yüreğimin yaprakları da tatlı sesler içinde dans ediyor. Hayret, acaba ben ne zaman bu tatlı dansın ritmine kendimi vereceğim? Değişimden korkuyor muyum? Belki de... kalo 'smi, Ben zamanım [Bg. 11.32]

I'm looking out. Nature is in a silent fire, greens turning into yellows, yellows into reds, flying here and there. Leaves have no tongue but their sweet dance through passage of time is enough to make us aware of the continious change.

I'm looking in. Leaves of my heart are also dancing in sweet voices. Wondering, when will I give myself to this sweet dances rythm? Am I afraid of change? Maybe... kalo 'smi, Time I am [Bg. 11.32]

Idöö vagyok ... {Ben zamanım}

ilk mesaj

2005-11-13T19:21:00.000+01:00

Hari bolo! :-) merhaba!

bugün epeyce bir uğraştan sonra sanırım şimdi günlüğümün ilk mesajını yazıyorum, Ohh... :-)

dün gece bu yaşamın nilüfer yaprağı üstündeki bir damla suyun sallanışı gibi olduğunu okudum ve zamanımı daha iyi kullanmam gerektiğini kendime hatırlattım...

today after quite alot of struggle, I guess now I am writing first message of my diary, jaya!

last night I read this life is like a drop of water tottering on a lotus leave and I reminded myself that I should use time better.

elsöö üzenet {ilk mesaj} ... jool van? :)